نوشته‌ها

ماشینهای بافندگی با سیستم پود گذاری معمولی:

در این ماشین ها پود گذاری توسط ماکویی که در داخل آن ماسوره نخ پود قرار دارد انجام میشود.

این ماشینها به طور کلی شامل ماشینهای بافندگی معمولی و اتوماتیک هستند. ماشینهای بافندگی معمولی بیشتر در بافت پارچه ای سنگین، مانند پشمی و غیره استفاده قرار می گیرد. امروزه اکثر ماشینهای بافندگی با روش پود گذاری معمولی از نوع اتوماتیک هستند.

ماشینهای بافندگی با سیستم پودگذاری غیر معمولی:

این ماشین های بافندگی به گروه های مختلفی تقسیم میشود:

  1. ماشینهای بافندگی که در آنها عمل پودگذاری توسط یک جسم پرتاب شوند انجام می شود. پود گذاری در این ماشینها یا توسط ماکوی گیره ای که فاقد ماسوره است و در دو سر ماکو گیره هایی تعبیه شده و یا توسط جسم پرتاب شونده گیره دار کوچکی که ابتدای نخ پود را می گیرد و به داخل دهنه می کشد انجام می شود.

۲. ماشینهای بافندگی که به طور مثبت پود گذاری می کنند. این ماشینها دارای گیره هایی هستند که توسط تسمه و یا میله به داخل دهنه رفته و نخ پود را وارد می کنند.

  1. ماشینهای بافندگی جت- این نوع ماشینها به وسیله جت آب و یا جت هوا نخ پود را به داخل دهنه وارد می کند.
  2. ماشینهای بافندگی چند فازی- در این ماشینها همزمان چند دهنه به صورت سری و یا موازی تشکیل می شود و چند پود را وارد دهنه می کند.

ماشین های بافندگی با ماکو:

در گذشته ماشینهای بافندگی معمولاً یک پارچه می بافتند و عرض شانه ماشین های بافندگی نسبت به هم سرعت ماشین یعنی دور در دقیقه ماشین و یا تعداد پودهای بافته شده در دقیقه انجام می شد به طور مثال ماشینهای بافندگی برای بافت پارچه هایی است که به  روش پنبه ای ساخته می شدند و در نتیجه پارچه تکمیل شده با عرض ۹۰ یا ۱۰۰ سانتی متر تولید می شد. ماشینهای تکمیل این نوع منسوج، مثلاً ماشین چاپ وغیره نیز دارای عرضهای متناسب با پارچه مربوط بودند.

ماشینهایی که برای بافت پارچه های فاستونی به کار می رفت، دارای عرض ۱۶۰ سانتی متر یا ۱۷۰ سانتی متر بودند که پارچه تکمیل شده با عرض ۱۵۰ یا ۱۵۵ سانتی متر تولید کردند. بدین ترتیب اگر دو ماشین بافت پارچه پنبه ای از نظر تولید با یکدیگر مقایسه می شدند، واضح بود که ماشین با سرعت میل لنگ بیشتر، تولید بیشتری ارائه می داد. این دلیل در مورد پارچه های فاستونی نیز مصداق پیدا می کرد، با به بازار آمدن ماشینهای ماکو که یکی از مزایای آنها امکان بافت چند عرض پارچه در یک ماشین بود مقایسه سرعت ماشینها (منظور سرعت میل لنگ یا محور اصلی و یا دقیق آنهاست) به منظور بررسی میزان تولید آنها نمی توانست صحیح باشد.

از این رو معیار دیگری برای مقایسه این ماشینها در نظر گرفته شد که توان پودگذاری ماشین می باشد.

در ماشینهای بافندگی با ماکو، در ارتباط نزدیک با سرعت ماکو است. به عبارت دیگر اگر در نظر باشد که سرعت ماشین بافندگی افزایش یابد لازم است که سرعت ماکو نیز به طور متناوب افزایش یابد. زیرا در یک دور میل لنگ عملیات مختلفی برای بافت یک پود انجام می شود که این

عملیات طبق دیاگرام زمانی، ماشین، باید در زمانهای معین شروع و خاتمه یابد. عمده ترین این عملیات به ترتیب عبارت است از: تشکیل دهنه، پودگذاری،ؤ دفتین زدن، باز شدن نخ، و پیچیدن پارچه و عملیات مربوط به کنترل و اتوماسیون که دایره زمانی را تشکیل می دهند. اگر حداکثر سرعت ماشینهای با ماکوی فعلی را در ۲۲۰ دور در دقیقه در نظر بگیریم یک دور گردش میل لنگ تقریباً ۲۲۰/۶۰ ثانیه طول می کشد و کلیه عملیات ذکر شده می بایستی در این زمان انجام شود.

 

منظور از پرز ، انتهای الیاف است که سر از سطح نخ در آورده و متعاقبا سطح پارچه را می گیرد.پرز اثرات منفی بر سطح پارچه می گذارد به این ترتیب که بعد از رنگرزی و چاپ این الیاف روشنتر از بافت به نظر می رسد. پرز همچنین از ظرافت خطوط مرزی در چاپ ، کاسته و کلا کسب جلا را برای پارچه مشکل می سازد . در مواردی مثل چاپ غلتکی ممکن است ، این الیاف از پارچه شده و در گراور غلتک قرار گیرد و یا آنکه در چاپ تخت به تیغه (پارو) چسبیده و چاپ را با مشکل روبرو می سازد.جهت جلوگیری از این اثرات منفی ، پرز در فرآیند پرزسوزی از پارچه جدا می گردد. در پرز سوزی پارچه در حالت کاملا باز و تحت کشش با سرعتی بین ۵۰ تا ۳۰۰ متر در دقیقه از مقابل شعل می گذرد. این عمل را می توان همچنین به کمک صفحات فلزی داغ و یا کویل الکتریکی انجام داد.به هر روی شعله به علت قدرت نفوذ زیاد در منفذ های پارچه ، بهترین وسیله پرز سوزی است.

بهترین زمان برای پرز سوزی بعد از آهار گیری میباشدچون بر اثر جداشدن آهار از نخ ، تمام الیاف کوتاه آزاد گردیده و از سطح پارچه دور می گردد.از آنجاییکه پرز سوزی بعد از آهارگیری به خشک کردن احتیاج دارد معمولا پرزسوزی قبل از آهارگیری انجام می شود. پرزسوزی قبل از آهارگیری راندمان کمتری را نسبت به پرزسوزی بعد از آهارگیری دارد و نایکنواخت تر می باشد. در پرزسوزی پارچه های مخلوط پنبه پلی استر ممکن است گلوله های کوچک ذوب شده پلی استر سطح پارچه را فرا گیرد.این گلوله ها در رنگرزی به روش رمق کشی رنگینه بیشتری را به خود جذب کرده و ظاهر پارچه رنگی را نایکنواخت می سازد و در صورت وجود چنین عیبی ، می توان پرزسوزی پارچه های پنبه پلی استر را بعد از اتمام رنگرزی و خشک کردن انجام داد.

شایان توجه است که در پرز سوزی باید پرز به صورت موثر سوخته شده و در عین حال به پارچه صدمه وارد نیاید. واضح است که یکنواختی پرزسوزی دارای اهمیت فراوان بوده و در نظر گرفتن نکات زیر به کسب آن کمک می کند :

 

یکنواخت بودن شعله در عرض پارچه

یکنواخت بودن پارچه از شعله

فشار گاز یکنواخت و قدرت یکنواخت هواکش ماشین

 

ماشین پرزسوزی Walter Osthoff

 

این ماشین مجهز به چهار کوره میباشد که در صورت احتیاج می توان از دو شعله برای هر طرف پارچه استفاده کرد. در ماشین ، هوا به داخل پمپ شده و بد از مخلوط شدن با گاز به کوره تغذیه و مشتعل می گردد.

سیلندر های کوره  ها توسط جریان آب سرد می گردند و در صورت عدم جریان آب سرد ، امکان ذوب شدن سیلندرها وجود دارد.در موقع تعویض پارچه ، کوره ها توسط سویچ الکتریکی به عقب برگشته تا از سوختن پارچه جلوگیری گردد.پارچه های ظریف بعد از ترک ماشین پرزسوزی معمولا از یک مخزن آب گذشته و پس از عبور از یک جفت غلتک فولادی پیچیده می شود.مخزن آب علاوه بر خاموش کردن جرقه های احتمالی بروی پارچه ، عمل شستشو را نیز تا حدودی انجام میدهد و می توان به آن مواد آهارگیر اضافه نمود.پارچه های ضخیم ، معمولا از مخزن آب عبور نکرده و مستقیم بروی بچ پیچیده می شوند.

 

روی بعضی از ماشین های پرزسوز ممکن است غلتک خشک کنی جهت خشک کردن کامل پارچه قبل از ورودبه ماشین قرار داشته باشد و همچنین ممکن است که غلتک های جرقه گیر در آخرین قسمت ماشین قرار داده شود تا از حمل جرقه توسط پارچه جلوگیری به عمل آید . سرعت معمولی پرزسوزی برای پارچه های ظریف حدود ۲۰۰تا۲۲۰ متر بر دقیقه و برای پارچه های ضخیم حدود ۱۲۰ متر در دقیقه می باشد. پارچه را ممکن است که از یک و یا هر دو رو پرزسوزی نمود.