نوشته‌ها

خوش پوشی و ست پوشی یکی از نکات مهم و قابل تامل برای همه انسانها هست،در این بین خانم ها با توجه به استفاده از طیف بیشتر رنگها معمولا کاری راحت تر نسبت به آقایان دارند .
آقایان معمولا از رنگ هایی چون سیاه،سفیدو خاکستری در سبک های پوششی خود استفاده می نمایند .
اما حال اگر شما دوست دارید در یک جمع خاص تر و یک سر و گردن از بقیه افراد در آن جمع بالاتر باشید ما به شما 6 رنگ خاص به همراه ست های مناسب آن ها را پیشنهاد می کنیم.

رنگ صورتی:

رنگ صورتی تا پایان قرن 19 رنگی بود که برای دختران رغبت بیشتری داشت و تنها آن استفاده میکردند. اما در اوایل قرن 20 بود که این نگرش عوض شد و این کار توسط متخصصین مد به عنوان یک رنگ مردانه مورد استفاده قرار گرفت.

برای پوشیدن رنگ صورتی به نکات زیر توجه کنید:

اگر شما پوست سفید دارید میتوانید از لباس صورتی استفاده کنید فقط برای متعادل کردن استایل خود از رنگ تیره هم در ترکیب خود استفاده کنید.

برای مثال: یک لباس پیراهن صورتی با شلوار سرمه ای و یک کراوات آبی جلوه خوبی به شما میدهد

دستورالعمل های ست شدن رنگ 
این دستورالعمل ها از استاندارد طیف های رنگی مشتق گرفته شده است،که در اینجا برخی از آنها را بیان می کنیم.

رنگ مشابه (ساده ترین راه برای ست): قرمز و صورتی رنگ بنفش.
رنگ متضاد : آبی و سبز ،زرد.
رنگ های مکمل : سبز آبی. قهوه ای، بژ و سفید، همراه با سایه تیره تر از سبز و آبی توصیه می شود.

 

رنگ سبز:

شما میتوانید بسیاری از لباس های سبز دیگری را در کمد لباس خود جای دهید و تعداد ست های خود را افزایش دهید.

 بهتر است این رنگ لباس را با رنگ آبی، سفید و خاکستری ست کنید

دستورالعمل های ست شدن رنگ سبز
رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): سبز زرد و سبز آبی.
متضاد رنگ قرمز و بنفش.
رنگ های مکمل: ست رنگ بنفش و رنگ صورتی در ضمن آبی، سفید و خاکستری نیز توصیه می شود.

 

رنگ قهوه ای:

اگر چه رنگ قهوه ای تا قبل از سال 1970در مد آن روزه تا حدودی دیده می شد ولی در فصل های اخیر طراحان لباس با تغییر در استفاده از پارچه های به این رنگ با حاشیه دار کردن و نقش دار کردن آنها مجدد به جهتت حضور رنگ قهوه ای در دنیای مد تلاش می کنند.

در حال حاضر در کمد لباس شما رنگ قهوه ای به احتمال زیاد دیده می شود،به همین دلیل پیشنهاد می دهیم لباس های قهوه ای رنگ خود را با رنگ های قهوه ای مایل به زرد و یا چرم قهوه ای شکلات و یا حنایی و یا چکمه های بیابان ست کنید.

 

رنگ نارنجی:

رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): قرمز و زرد.
رنگ متضاد : رنگ بنفش و سبز آبی.
رنگ های مکمل: بنفشه آبی.
در ضمن رنگ هایی چون خاکستری، سورمه ای ، سیاه و سفید نیز توصیه می شود.

 

رنگ بنفش:

این رنگ بیشتر مورد توجه رومیان و یونانیان باستان بوده و غالبا مردان آن زمان بسیار در جهت استفاده از این رنگ ها پیشرو بوده اند.

پیشنهاد ما برای داشتن ستی خوب با این رنگ ها می توان طیف های این رنگ را با بژ، خاکستری و آبی ست کرد.
دستورالعمل های جفت شدن رنگ
رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): بنفشه آبی و رنگ بنفش.
رنگ متضاد: قرمز و سبز.
رنگ های مکمل: زرد.

در ضمن رنگ های سورمه ای نیرو دریایی ، خاکستری، سفید و بژ به جهت ست کردن با این رنگ توصیه می شود.

 

رنگ زرد:

از رنگ زرد برای استفاده در پوشش لباس مردانه بسیار دشوار است و همانند نارنجی و بنفش ساده نمی باشد.
رنگ زرد برای مردان کمتر استفاده می شود ولی با این حال شما می توانید این رنگ را با سیاه زغالی ، سفید، آبی، خاکستری و بژ ست کرد.
پوست های تیره تر قادر به استفاده از این رنگ متمایل به آرد ذرت یا رنگ زرد قناری می باشند.
سعی کنید برای داشتن ست های خاص تر از رنگ های تیره تری مانند خردل و طلا را نیز استفاده کنید در این حالت رنگ چهره بسیار بهتر دیده می شود..
دستورالعمل های جفت شدن رنگ
رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): سبز زرد و پرتقال است.
رنگ متضاد: بلوز و صورتی رنگ بنفش.
رنگ های مکمل: بنفش.
در ضمن با رنگ زرد رنگ های سفید، خاکستری کمرنگ، زغالی و سورمه ای نیروی دریایی توصیه می شود.

 

طبيعى است كه اشتغال در زمينه مد ايده اى فريبنده به نظر بيايد . اين صنعت تنوع مشاغل بسيار زيادى را داراست كه مى تواند از برگزارى يك عكاسى عجيب غريب در يك گوشه دور افتاده در دنيا تا مديريت يك وبلاگ مد در رسانه هاى مد را براى آن مثال زد .

حال در ادامه به معرفی  10 حرفه در صنعت فشن می پردازیم:

  • متخصص تكنولوژيك پوشاك (Garment Technologist) :

حرفه اى است خلاقانه كه بر اساس طراحى و پيشرفت در زمينه متريال هاى جديد در پروسه آزمايش تركيب هاى جديد الياف ، پارچه ها و تكنولوژى نساجى .
متخصصين همچنين در جستجوى ارتقاء تكنيك توليدات هستند كه بيشتر كارامد باشد . كنترل كيفيت و بررسى كار از وظايف اصلى آنهاست.

  • طراح لباس (Fashion Designers):

يكى از نقش هاى اساسى در صنعت مد ، طراحان نابغه هاى خلاقى هستند كه بر روى طراحى لباس و شاخه هاى مختلف فشن فعاليت دارند .
طراحان مى توانند تخصص هاى متفاوتى داشته باشند ، از كيف دستى تا لباس ورزشى تا لباس كودك . طراحان با شاخصه هاى و تنظيمات گسترده اى سر و كار دارند و به اشكالى مختلف جذب بازار كار مى شوند كه شامل برند هاى خرده فروش بزرگ ، بوتيك ها و طراحى آزاد مى شود كه به صورت پروژه اى و يا دايمى به عنوان يك “Freelance Designer” فعاليت مى نمايند .

  • خريدار خرده فروشى(Retail Buyer):

اين افراد ذهن متفكر پشت محصولات و يا پوشاكى هستند كه به صورت موجودى فروشگاه براى خرده فروشى در ابتداى فصل آينده انتخاب شده اند .


تصميم گيرى براى انتخاب و خريد محصولات بر اساس نياز مشترى ، بازار و ترندينگ فصلى ، فروشگاه ها و سرمايه به عهده اين افراد مى باشد .

  • تصويرساز مد و فشن(Fashion Illustrator ):

تصويرگر هاى مد همكارى مستقيم با طراحان دارند تا بتوانند طراحى هايى خلاقانه را بر اساس موضوع ايده پردازى و محصولات را كه شامل لباس ، كفش و زيور آلات مى شوند را به تصوير بكشند .


بعلاوه تصويرگر هاى مد طراحى نسخه هاى مناسب براى تبليغات و محصولات تبليغات چاپى و آنلاين را نيز به عهده مى گيرند .

  • بازاريابى و مديريت فروش (Merchandisers) :

 اين افراد همكارى نزديكى با تيم خريد محصولات دارند تا از نمايش صحيح محصولات در فروشگاه ها به صورت صحيح و تعداد مناسب آنها اطمينان حاصل نمايند.


براى رسيدن به اين مهم آنها نياز به پيش بينى و بررسى دقيق كارايى در فروش را دارا مى باشند . تصميمات مديران فروش ارتباط مستقيمى با سود رسانى هر فروشگاه در هر فصل را داراست كه شامل برنامه ريزى فروش و پروژه هاى تبليغاتى مى شود.

  • متخصص مد (استايليست) (Fashion Stylist):

اين افراد ايده و نگاه يك عكاس و يا مدير هنرى را براى عكاسى و يا فيلم سازى براى محصولات گرفته و به واقعيت تبديل مى كنند.


نقشى بسيار خلاقانه در مد كه با بسيارى از رسانه هاى مد و فشن ارتباط دارند كه شامل چاپ مقالات ، تبليغات آنلاين و تهيه فيلم هاى تبليغاتى مى شود .

  • طراح پارچه(Textile Designers):

 اين افراد طراحى هاى ٢ بعدى را براى ايجاد چاپ پارچه طراحى مى كنند ، پارچه با بافت ها و بافتنى هاى مختلف و چاپ هاى مختلف خلق مى شوند .


در صنعت طراحى پارچه دو شاخه اصلى وجود دارد : طراحى پارچه داخلى ( كف پوش ها و اثاثيه منزل) و طراحى پارچه براى البسه .

  • استايليست شخصى (Personal Stylist):

اين افراد در مجموعه مشاغل خرده فروشى قرار مى گيرند كه با اشخاصى كه نياز به كمك در مورد خريد و پوشش خود دارند همكارى مى نمايند.

 

اين حرفه مناسب افرادى سرسخت با توانمندى بالا در برقرارى ارتباط و قابليت در سرويس دهى مى باشد .

  • روابط عمومى مد و فشن (Public Fashion Relations):

ايجاد فريبندگى و جذابيت و توجه به آنچه كه عموم بر آن متمركزند هدف آنهاست .


اين افراد با برند هاى مختلف همكارى دارند تا پروفايل هايى قوى و تصوير عمومى جذاب براى برند ها بسازند . نفوذ در رسانه هاى مد براى رونمايى محصولات جديد .

  • Fashion Writer(نويسنده هاى مد ):

اين افراد به صورت موازى با (PR) روابط عمومى مد و فشن فعاليت دارند و مقالاتى را براى رسانه هاى وسيع مد تنظيم مى نمايند .


منتقدان و گزارشگران مد براى روزنامه ها ، مجلات و وب سايت هاى مد و وبلاگ ها و تلويزيون كار مى نمايند .

 

 

محمد رضا هدایتی متولد 1365 تهران دارای مدرک کارشناسی ارشد طراحی صنعتی از دانشگاه علم و صنعت تهران و در حال حاضر مدیر شرکت. MR-Design

وی از سال 1391 به عنوان اولین طراح محصولات مردانه با اعتماد مجموعه چرم درسا به این طراح خلاق و جوان، فعالیت خود را با چرم درسا آغاز نموده است .


محمد رضا هدایتی از آن پس به عنوان کارشناس ارشد و طراح محصولات مردانه به مدت 4 سال با مجموعه درسا همکاری نمود . وی با حضور در مجموعه درسا پیشنهاد طراحی مجموعه محصولات در قالب “کلکسیون” را مطرح می‌کند.


هدایتی معتقد است که این شیوه‌ ایست که برندهای موفق جهان سرلوحه کار خود قرار می‌دهند و همچنین طراحی محصولات در قالب کلکسیون می‌تواند ویترینی زیباتر، امکان سِت کردن محصولات برای مشتری، ایجاد وجهه‌ای لوکس و در نهایت افزایش فروش را به همراه داشته باشد.


محمدرضا هدایتی بعد از مطالعات و بررسی بازار، کار خود را با پیشنهاد مجموعه “Black Point” (نقطه مشکی) آغاز نمود. انتخاب طراحی بافت مربع که بر خلاف نمونه‌های لوزی شکل، وجهه‌ای مردانه و استوار دارد و استفاده از رنگ مشکی که به گفته وی طرفداران بیشتر و امکان سِت کردن با دیگر لباس‌ها را دارد.

همچنین به گفته هدایتی : طراحی و تولید مجموعه “Black Point” (نقطه مشکی) سه نتیجه مهم تحقیق، طراحی و آموزش را به همراه داشت که منجر به افزایش دانش و تکنیک تک تک افراد مجموعه، از خودم تا کارگران شد.


در ادامه از مجموعه های دیگری طراحی شده توسط وی می توان shade effect ,Nivan,Drop effect , ،feedback, fabricant leather نام برد.


قابل ذکر است مجموعه Drop effectدر   Red dot design award 21 آلمان به علت ويژگي هايي در ساخت و حالت دادن چرم که   براي اولين بار در دنيا توسط وی ابداع و خلق شده است كه در اصل سطح چرم رو بدون زير كاري و يا استفاده از لايه و با هدر نكردن چرم براي رسيدن به  الگوهای خاص برسند ،در بين محصولاتي از جمله سيتيزن و مرسدس بنز و ديگر برندهاي مطرح دنيا به عنوان محصول برتر  انتخاب شد .

 

برش و مدل های انتخابی در لباس که مجموعه ای از خطوط هستند به دلیل ویژگی های بصری و روانی خطوط میتوانند اساسی ترین و موثر ترین عامل برای مشخص کردن اندام متناسب باشد.

طرح یک لباس زمانی زیبا خواهد بود که طراح آشنایی کاملی با برش های گوناگون و تاثیر آنها روی اندام و لباس داشته باشد و بتواند هر قسمت از اندام را با جایگزینی برش مناسب، بی ایراد و حتی زیبا تر جلوه دهد.

طراحی برش ها در لباس مبتنی بر اصولی است که با استفاده و جایگزینی صحیح آنها میتوان تغییرات مهمی در طرح ایجاد کرد یا با ترکیب و تلفیق برش ها و نیز مدل ها با یکدیگر کار زیبایی به دست داد.

ایجاد یک برش در طرح لباس کار مهم و دشواری است، چرا که کوچکترین بی دقتی در ایجاد برش یا به کار بردن برش نامناسب از زیبایی لباس میکاهد و گاهی اندام پوشنده را نا زیبا میکند.

با استفاده صحیح از برش ها و تنظیم فواصل آنها و تنظیم فواصل آنها میتوان اندام را چاق تر و یا لاغر تر از آنچه هست نمایان ساخت و به مقدار فراوانی عیوب اندامی را برطرف کرد.

قرار دادن اولین برش روی لباس موجب خطای باصره میشود، به گونه ای که چشم به محض مشاهده خط درلباس به راحتی نمیتواند در فضای اندام نفوذ کند و بلافاصله با مانعی رو به رو میشود. در نتیجه بدون توقف درامتداد خط حرکت میکند و مغز بدون توجه به اندازه ی واقعی خط مورد نظر آنرا دراز تر تصور میکند. بنابر این خط یا برش افقی در لباس اندام را پهن و عریض تر و برعکس برش ها و خطوط عمودی آن را باریک و بلند تر نشان میدهند.

برش های عمودی و افقی با ایجاد خطای دید موجب میشوند طول  پهنی اندام ها به گونه ای دیگر دیده شود، به طوری که خط عمودی اندام را بلند و باریک نشان میدهد و خط افقی اندام را پهن و کوتاه.

 

تاریخچه رسمی طراحی لباس به ابتدای قرن نوزدهم زمانی که طراحان به طراحی لباس برای مجالس اشرافی می پرداختند بر می گردد. در آغاز تنها ثروتمندان از عهده هزینه این طراحان بر می آمدند. چارلز فردریک ورس، اولین مزون لباس را در پاریس برگزار کرد و مردم را تحت تاثیر طرح های خود قرار داد. از آن پس مزون لباس او مزون ورس نامیده می شد. پائول پوارت، طراح دیگری بود که باعث به وجود آمدن تغییراتی در شیوه های طراحی لباس در پاریس شد. او شیوه های کلاسیک را با شیوه های جدید در هم آمیخت و لباس هایی با طرح های جدید عرضه کرد. از این رو در اوایل قرن نوزدهم، پاریس به مرکز طراحی لباس تبدیل شد و کشورهای دیگری چون بریتانیا به طراحان پاریسی وابسته بودند. درطول قرن بیستم طراحان آمریکایی به کار طراحی لباس روی آوردند. کلوین کلین و رالف لارن از این جمله اند. طراحان آمریکایی عمدتا به طراحی لباس برای نسل جوان می پرداختند. این طراحان به طراحی لباس های ورزشی نیز روی آوردند. در حال حاضر طراحی لباس به دو روش انجام می شود. روش اول روش هات کوتر (Haute Couture) نام دارد. در این روش طراحی لباس بنابر تقاضای شخص مشتری و اتفاق نظر در مورد الگوی لباس انجام می شود. از طرف دیگر در روش دوم از لباس های از پیش تهیه شده ای که برای عموم مردم تولید می شوند، استفاده می شود. در این حالت شخص از میان طرح های مختلف لباسی را که با شخصیت خود متناسب می یابد، انتخاب می کند. قیمت لباس هایی که به هریک از این دو روش تهیه می شوند، متناسب با خریداران این برند ها متغیر است. تا سال 1950 طراحی لباس به روش هات کوتر (Haute Couture) انجام می شد. در آن زمان طراحان لباس برای هر شخص به طور اختصاصی به طراحی لباس می پرداختند. پارچه هایی که برای این منظور به کار گرفته می شد، گران قیمت تر از پارچه های معمول بودند و با دقت فراوان دوخته می شدند.

در حال حاضر همه رسانه ها علاقه مندند که این روش همچنان ادامه یابد. لباس های از پیش تهیه شده برای عموم مردم تولید می شوند، با این وجود به تعداد کمتری تولید می شوند وعمدتا در هفته های مد به بازار عرضه می شوند. ایالت ها و شهرهای مختلف قاره های مختلف، قطب های طراحی لباس هستند و مدهای امروزی از همین شهر ها و ایالت ها پدیدار می شوند. به عنوان مثال، در آمریکا، شهر نیویورک قطب طراحی لباس است. از دیگر مناطقی در آمریکا که طراحان لباس مشهوری دارد می توان شهرهای لس آنجلس، سانفرانسیسکو و میامی را نام برد. لندن، قطب طراحی لباس در بریتانیا است. اگرچه صنعت طراحی لباس لندن سرعت بالایی نداشته است، اما در حال حاضر با ترکیب طرح های سنتی و روش های جدید به ایده های غیرمتداول و نو روی آورده است. طراحی لباس در فرانسه بیشترین قدمت را دارد. آنها با افزودن تزئینات جذاب به لباس ها به ارزش آن ها می افزایند. مراکز طراحی لباس در ایتالیا عبارتند از میلان و فلورانس. اگر به دنبال لباس هایی با پارچه های گرانبها هستید بهترین انتخاب برای شما شهر توکیو در ژاپن است. در حال حاضر طراحان لباس در طرح های خود از مواد اولیه متنوعی استفاده می کنند. لباس های زنانه و مردانه بسیار متنوعی از انواع پارچه ها موجود است. در این طرح ها قیطان دوزی، رشته دوزی و منجوق دوزی نیز یافت می شود. به طور کلی در حال حاضرهر طرحی به هر میزانی و از هر جنس پارچه ای را در بازار می توان یافت. این امرنشان می دهد که چگونه با رواج طراحی لباس در میان عموم مردم، دسترسی همگان به آن آسان شده است.

هنر ایرانی الهام‌بخش طراحان مارک معروف مد در فرانسه

یک تولیدکننده معروف عطر، پوشاک و تزئینات داخلی در فرانسه برای طراحی آخرین مجموعه تولیدات خود از فرهنگ ایرانی الهام گرفته است.

طراحان این شرکت که فراگونارد نام دارد برای طراحی محصولات سال ۲۰۱۸ خود راهی ایران شدند و در این سفر شهرهای تهران، اصفهان، شیراز،‌ یزد و کاشان دیدار کردند.

آنها با الهام از فرهنگ و تاریخ و جغرافیای ایران مجموعه وسیعی از کالاها را طراحی کرده‌اند که شامل عطر، ادکلن، صابون‌های خوشبو، کیف، لباس زنانه و کودکانه، ظروف و لوازم تزئینی می‌شود.

فرهنگ و تاریخ ایران تأثیر ژرفی بر مدیران و طراحان این برند معروف گذاشته است. بخش اعظمی از صفحات سالنامه ۲۰۱۸ فراگونار به عکس‌ها و نوشته‌های مربوط به سفر به ایران اختصاص یافته است. تا آنجا که می‌توان مدعی شد سالنامه امسال آنها به یک سفرنامه تصویری یا یک راهنمای سفر برای گردشگران علاقمند به ایران تبدیل شده است.

نمونه های الهام گرفته از هنر ایرانی

فصل مربوط به ایران در این سالنامه چنین آغاز می‌شود: «سفری به سرزمین پارس، ‌شرق ناشناخته‌ هزار و یک شگفتی.» و در ادامه آن آمده است: «آیا کسی هست که رویای هزار و یک شب شهرزاد را نداشته باشد؛ رویای قالی پرنده، عطرهای فراگیر، زیبایی‌های تاریک و جادویی. ایران،‌ ورای هر کلیشه‌ای، کشفی است افسون‌کننده؛ پر از قصرها، مسجدها، کاروان‌سراها و بازارهایی از دوران هخامنشیان تا عصر قاجار که همه را معماران چیره‌دست ساخته‌اند و امروز جزو میراث جهانی است. ایران امروز،‌ همزمان جذاب، مدرن، و به طرز شگفت‌انگیزی میهمان‌نواز است. دشوار بتوان از افسون این همه زیبایی گریخت

طراحان همچنین در فرانسه با یک دختر ایرانی نوازنده ویلون هم مصاحبه کرده‌ و از او خواسته‌اند برایشان قطعاتی با روح ایرانی بنوازد. او که آیدا نصرت نام دارد لباس‌های طراحی شده براساس عناصر بصری ایرانی را به تن کرده و در مصاحبه‌ای با دست‌اندرکاران نشریه به پرسش‌هایی آنان نیز پاسخ داده است.

به سینمای ایران نیز اشاره شده و برای آشنایی بیشتر با تصاویر ایران امروز، صفحات اینستاگرام چند هنرمند ایرانی نیز به علاقه‌مندان معرفی شده است.

محصولات و لباس‌های طراحی شده همه نام‌های اصیل ایرانی بر خود دارند نظیر؛ شیراز،‌ ماندانا،‌ نیما، آریا، فریبا، شیرین،‌ پیام و

تنپوش زنانه رومینا

شرکت فراگونار در سال ۱۹۲۶ در شهر گراس فرانسه تأسیس شد. اوژن فوش، بنیانگزار این برند، به افتخار نقاش فرانسوی ژان اونوره فراگونار که در همان شهر زاده شده بود این نام را برگزید. این شرکت اکنون در بسیاری از شهرهای فرانسه و جهان فروشگاه‌هایی دارد.

 

 

 

۵ قانون برای طراحی لباس با پارچه

قانون اول : هر قدر طراحی لباس پیچیده تر باشد ، پارچه آن باید ساده تر باشد

لباس هایی که طرح ها و ساختار پیچیده تری دارند ، نیاز به پارچه هایی دارند که تمرکز را بر روی طرح لباس نگه دارد و بر روی پارچه جلب نکند . در واقع پارچه و ساختار لباس هر دو به کمک هم می آیند . پارچه هایی که طرح های شلوغ دارند مانند پارچه های گل گلی را حتما با لباس هایی با طرح های بسیار ساده استفاده کنید.

قانون دوم : هیچ وقت به پارچه فشار وارد نکنید

اجازه دهید که وزن طبیعی و دراپه های عادی بر روی لباس و پارچه اعمال شود و فرم لباس را شکل دهد . اگر وزن و شکلی که شما به پارچه می دهید متناسب با نوع آن نباشد فرمی بد شکل به آن می دهد .  در نظر بیننده شما را طراح یا خیاطی ناموفق و نا بلد جلوه می دهد و از کیفیت کارهای شما به وضوح کم می کند . به طور مثال لباسی که طراحی کردید اگر ساختار سخت و محکمی دارد باید از پارچه هایی استفاده کنید که بتواند این فرم را به خودش بگیرد و به اصطلاح شل نباشد .

قانون سوم : با توجه به شخصیت خود پارچه طراحی کنید

هر پارچه ای شخصیت و صدای خودش را دارد که با توجه به برش ها و دوخت ها شما می توانید شخصیت آن پارچه را بارز تر و برجسته تر کنید . از دراپه دادن و پلیسه کردن پارچه های ضخیم خودداری کنید زیرا آنها برای طرح ها و لباس های یک سره و صاف بهتر هستند . در عوض از پارچه های لخت برای دراپه کردن استفاده کنید .

قانون چهارم: از پارچه هایی با وزن ها و فرم های مختلف استفاده کنید


برای اینکه کالکشن شما داینامیک بیشتری داشته باشد از پارچه هایی با وزن های مختلف استفاده کنید تا از حالت یکنواختی خارج شود . استفاده از پارچه هایی با هویت های مختلف یعنی فرم های لباس متفاوت و مختلف .

بسیاری از برندها در طراحی لباس از هر طرح و الگو دو بار برش می زنند تا آن را با دو مدل پارچه امتحان کنند . زیرا استفاده از هر پاچه هویت جدیدی به لباس می دهد . به طور مثال یک ترنچ کت با یک پارچه کتان برای استفاده روزانه مناسب است و با پاچه ی ابریشمی برای یک مهمانی شب یا لباس رسمی . البته استفاده از دو پارچه تنها برای هویت لباس نیست و گاهی برای بررسی هزینه ها یا نحوه فرم گرفتن بر روی لباس ها و انسجام آنها و شکل نهایی کار استفاده می شود .

قانون پنجم : تا رسیدن به نتیجه کامل پارچه را نهایی نکنید

بسیاری از طراحان و خیاطان برای طراحی لباس از پارچه در ابعاد کوچک استفاده می کنند اما گاهی نتیجه و فرم نهایی ، دراپه ها و چین ها بر روی ابعاد بزرگ نتایج متفاوتی از ابعاد کوچکتر دارند پس تا زمانی که از نتیجه بر روی لباس اصلی مطمئن نشدید پارچه خود را نهایی نکنید.

 

 

. از اینرو، مســائل طراحی که در طرحهای لباسهای کارکردی ممکن پوشــاک کارکــردی، لباس ها یا پوشــیدنی هایی هســتند کــه توانایی هــای ما را برای تطبیق بــا محیط پیرامونی یا محافظت در برابر شــرایط سخت و نامناسب محیطی افزایــش یا ارتقا می دهند. هر لبــاس چند کارکرد از جمله محافظت، زیبایی و پوشــیدگی دارد.چه با زبان اســتعاره شــامل پوست دوم و انــدام مصنوعــی چــه با زبان عملکردی شامل لباس های محافظ، لباس کار و لباس مشــاغل باید گفت پوشاک کارکردی به طور مشخص لباس یا پوشیدنی هایی هســتند که توانایی های ما را در برابر شــرایط مختلف و ســخت محیطی، کاری و شــخصی بهبود یا افزایش یا ارتقــا دهند.

مسائل طراحی در پوشاک کارکردی

مسائل طراحی، اغلب بر جنبههای انســاني )یا ارگونومی( یک مســئله طراحی دلالت داشته و بنابر تعریف صورت مسئله و کاربر هدف، میتواند دامنه گستردهاي از عوامل انسانی را دربرگیرنداست بروز و ظهور پیدا کنند، بدین شرح اند:

اندازه و صدک

 راحتی و قابلیت تحرک

 مدیریت رطوبت و دما

 وزن و حجم

 سرعت پوشیدن

زیبایی شناسی و مد

طراحی مد لباس
طراحی مُد یک کار هنری است که در حوزه تولید پوشاک و لوازم مربوط به سبک زندگی و تحت تأثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی در یک دوره زمانی مشخص انجام می پذیرد.
در بیشتر طراحی های زیبا اصول هنری ثابتی همواره وجود دارد و ا گر کسی از این اصول ابعاد، تعادل، رنگ، هارمونی و … استفاده کند، قادر خواهد بود طرح خوبی بیافریند.
اید هآل ها، اصول و تجربیات تاریخی پوشاک، ارزش قابل توجهی برای طراحان دارد؛ بنابراین یک طراح مد باید به عوامل مختلفی توجه داشته و از تجربه و علم کافی برخوردار باشد.پس از مطالعات لازم، اولین مرحله کار طراح، کشیدن طرح بر روی کاغذ است.
طراح با استفاده از عناصر خط، رنگ، بافت و تناسب، لباس را طراحی میکند در مرحله ی دوم، الگوساز شکل و اندازه تکه های لباس را بر کاغذ پیاده میکند.مرحله ی سوم، دوخت است. خیاط قطعات طراحی شده را به هم متصل میکند تا فرم نهایی لباس پدیدار شود.
استایلیست کسی است که تکه های مختلف لباس و در نهایت، زیورآلات و لوازم را ترکیب بندی میکند.
اما مرحله طراحی، خود شامل 3 بخش است:
الف. فرم ظاهری: بر ترکیب کلی لباس از نظر میزان پوشیدگی یا تاکید بر پوشش بخش خاصی از بدن یا ترکیب بندی لباس از نظر تعداد قطعات و هارمونی رنگ و اندازه آنها دلالت دارد.
ب. طراحی ساختاری: بخش پایه ای طراحی است و شامل طرح یقه، آستین، جیب، بالاتنه، پایین تنه، مسیر دوخت ها، رنگ، جنس و بافت می شود. معمولاً دو رویکرد در طراحی ساختار لباس وجود دارد. یکی که با توجه به نمایش حجم بدن با فرمول های دقیق مبتنی بر آناتومی طراحی میشود. بدیهی است در این ساختار نمایاندن بخش هایی از اندام ها و
بدن چه به صورت عریان و چه توسط لباس بن مایه اصلی ساختار لباس است.
ج. طراحی دکوراتیو یا تزیینی: که بخش الحاقی و ثانوی لباس است و برای غنی ساختن طرح، بدان اضافه می شود. طرح پارچه در بسیاری از موارد میتواند به عنوان بخش تزیینی به شمار آید.
نقوش غالب در طراحی تزیینی عبار تاند از:
الف. نقوش طبیعت گرا: مانند نقوش انسان، گیاهان، گل ها، جانوران و مناظر؛
ب. نقوش انتزاعی: در این نوع طراحی،عناصر موجود مستقیماً بیانگر طبیعت نیستند؛
ج. نقوش تاریخی: در آن از عناصر تاریخی مانند بناها استفاده می شود؛
د. نقوش هندسی: در آن از شکل های هندسی مانند مربع، دایره، مثلث و … با استفاده از قواعد خاصی استفاده می شود؛
ه . نقوش نوشتار: در آن از حروف و نوشتار استفاده میشود.
البته از ترکیب دو یا چند عنصر تزیینی نیز برای بخش دکوراتیو لباس استفاده میشود.

سایز بندی:
با استفاده از الگو با سایز متوسط که در مدل اولیه تهیه میشود (الگوی مادر) و با تغییر تدریجی نقاط مورد نظر، میتوان الگوی یک مدل را در سایز های مختلف بوجود اورد.این عمل همان سایز بندی است که طبق برنامه و به صورت اتوماتیک، با استفاده از تجهیزات زیر انجام میشود:
1)یک میز دیجیتال:این میز دارای سطحی شیشه ای به ابعاد 5/1 متر در 1 متر و یک ذره بین مشبک است که روی یک جعبه لمسی نصب شده است.
با قرار دادن ذره بین بر روی یک نقطه از الگو، مختصات آن ثبت میشود.
به این ترتیب مختصات نقاط اصلی الگو از روی الگو با سایز متوسط برداشت میشود.
2)کیبورد:واحد ارتباطی است بین اپراتور و عناصر مختلف سیستم.
3)محاسب:از دو بخش تشکیل شده است:
_ بخش اول، حافظه است که در آن قواعد تغییر گروهی ذخیره شده است.با استفاده از این قواعد،نقاط اصلی الگو میتوانند جابجا شوند.
_ بخش دوم،عملیاتی است که در آن اپراتور برای رسم و برش الگو، تمام اطلاعات وارد شده را وارد می کند.
4)صفحه کنترل و تغییر تصاویر:با این صفحه میتوان تغییر تصاویر را مشاهده نمود تا در صورت نیاز،شکل و عناصر الگو به وسیله کیبورد تغییر داده شود.
5)ترسیم اتوماتیک الگو:
به طور کامل به وسیله محاسب هدیت شده،الگو ترسیم و برش داده می شود.
در این سیستم از یک مداد و یک تیغ نوسان کننده برای ترسم وبرش الگو در مقیاس کوچک و یا مقیاس 1 استفاده میشود.