نوشته‌ها

محمد سعید ذکایی، جامعه‌شناسی ارزش‌ها خوانده و بارها مقالات او درباره فرهنگ روزمره منتشر شده‌اند. او مدرس دانشگاه علامه طباطبایی نیز است. متنی که می‌خوانید، مکتوب یک سخنرانی از او است که اخیرا انجام شده است.
مد را باید سبک‌های خاصی دانست که توسط گروه‌های خاصی از افراد پذیرفته شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. مد، بیان کیستی و چیستی و آن چیزی است که فرد دوست دارد در مورد خود و ارتباطش با جامعه انتقال دهد. مد نیاز به پذیرش، اقبال و انتخاب دارد و در پذیرش مد هم باید به سطحی از سلیقه اعتنا کرد. مدهای کلاسیک اصالت بیشتری دارند و کمتر تغییر می‌کنند، از سوی دیگر مدهای کم‌دوام و زودگذری وجود دارند که بیشتر در میان سنین پایین رایج می‌شوند.


برای جامعه‌شناسی و حوزه فرهنگ، مد بخشی از فرهنگ عامه‌پسند و یک فرهنگ اجتماعی است که با آن می‌توان جامعه، ارزش‌ها و تغییرات آن را بررسی کرد. علاوه بر این، مد قدرت هنجارسازی دارد و با خودش جاذبه‌ای ایجاد می‌کند که میل به هم‌شکل‌شدن را به وجود می‌آورد، پس می‌توان از مد برای ایجاد نظم در جامعه استفاده کرد. در ایران، گرایش به مد از جنس توده‌وار و انبوه است و کمتر نخبه‌گرا است و بخش عمده این مسأله را باید در قدرت جاذبه مد جست‌وجو کرد. مد جزیی از حیات اجتماعی است که منطق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پشت آن است. در علوم اجتماعی گفته می‌شود نظم، تغییر و امنیت، جامعه را می‌سازد، و در مد همه اینها به صورت هم‌زمان نمایش داده می‌شود. کسانی که در مد نقش دارند شامل رهبران و طراحی‌کنندگان مد، نوآوران، انگیزش‌دهندگان، پیروان و قربانیان مد هستند. باید توجه داشت که مد محدود به لباس نیست و در امور مختلفی مانند آرایش، غذاخوردن، رژیم، تناسبات، جراحی پلاستیک و… هم وجود دارد. در واقع مد منبعی برای لذت و تقویت فانتزی‌ها برای جوانان و نوجوانانی است که هویت‌یابی برایشان مهم است. مصرف مد امکان ساختن هویت‌های مختلف در فضاهای مختلف را فراهم می‌کند. در بخش فردی به افراد قدرت می‌دهد و در بخش اجتماعی، خیلی از جوامع برای قدرت انضباطی از آن استفاده می‌کنند.


در وجه روانشناسی، مد وسیله‌ای برای نشان‌دادن پایگاه اجتماعی، شغل، اعتمادبه‌نفس، ارزش‌های دینی، هوش و… است. در وجه اقتصادی، مد به عنوان یک کالای ضامن بقای سرمایه‌داری شناخته می‌شود. در وجه جامعه‌شناسی، مد صورتی از انتظام یا کنترل اجتماعی و تعیین سلسله‌مراتب اجتماعی است. در وجه جامعه‌شناسی، مد صورتی از انتظام یا کنترل اجتماعی و تعیین سلسله مراتب اجتماعی است. مکانیسم‌های مختلفی برای پذیرش مد وجود دارد؛ نظریه سنتی مد از رخنه به پایین حکایت دارد، یعنی ابتدا طبقات بالای جامعه مد جدید را می‌پذیرند و این مد طبقه به طبقه پایین می‌آید تا جامعه اشباع‌شده و آن را حذف کند. نظریه دوم از پذیرش معکوس و رخنه به بالا حکایت دارد، به این معنی که گاهی طراحان به آنچه مورد استفاده توده مردم است توجه می‌کنند و فرهنگ عامه‌پسند را بر اثر رواج در رسانه‌ها به طبقات بالاتر نفوذ می‌کند. سومین نظریه در مورد اشاعه انبوه و رخنه از اطراف است که مد در یک خط افقی بین گروه‌های مختلف پخش می‌شود.


آسیب‌شناسی مدگرایی در ایران نشان می‌دهد پیروی از مد و ظهور آن از جنس انبوه است و وقتی تب یک شیوه به وجود آید همه می‌خواهند به آن شکل درآیند. در این حالت تنوع کافی وجود ندارد و از کارکردهای اجتماعی به دور است. این مد تقلیدی و وارداتی است و ضعف‌های دیگری هم دارد مانند خلاقیت ضعیف در تغییر مد، برندگرایی افراطی، بازنمایی ضعیف از هویت ملی و دینی، قرارنداشتن در چرخه تولید فرهنگ، تاثیرپذیری زیاد از رسانه‌های جدید، توجه افراطی به دیده‌شدن و در متن توجه قرار داشتن و نداشتن احساس مثبت به بدن خود. پیروی از مد و ظهور آن در ایران از جنس انبوه است و وقتی تب یک شیوه به وجود آید همه می‌خواهند به آن شکل درآیند.

خوش پوشی و ست پوشی یکی از نکات مهم و قابل تامل برای همه انسانها هست،در این بین خانم ها با توجه به استفاده از طیف بیشتر رنگها معمولا کاری راحت تر نسبت به آقایان دارند .
آقایان معمولا از رنگ هایی چون سیاه،سفیدو خاکستری در سبک های پوششی خود استفاده می نمایند .
اما حال اگر شما دوست دارید در یک جمع خاص تر و یک سر و گردن از بقیه افراد در آن جمع بالاتر باشید ما به شما 6 رنگ خاص به همراه ست های مناسب آن ها را پیشنهاد می کنیم.

رنگ صورتی:

رنگ صورتی تا پایان قرن 19 رنگی بود که برای دختران رغبت بیشتری داشت و تنها آن استفاده میکردند. اما در اوایل قرن 20 بود که این نگرش عوض شد و این کار توسط متخصصین مد به عنوان یک رنگ مردانه مورد استفاده قرار گرفت.

برای پوشیدن رنگ صورتی به نکات زیر توجه کنید:

اگر شما پوست سفید دارید میتوانید از لباس صورتی استفاده کنید فقط برای متعادل کردن استایل خود از رنگ تیره هم در ترکیب خود استفاده کنید.

برای مثال: یک لباس پیراهن صورتی با شلوار سرمه ای و یک کراوات آبی جلوه خوبی به شما میدهد

دستورالعمل های ست شدن رنگ 
این دستورالعمل ها از استاندارد طیف های رنگی مشتق گرفته شده است،که در اینجا برخی از آنها را بیان می کنیم.

رنگ مشابه (ساده ترین راه برای ست): قرمز و صورتی رنگ بنفش.
رنگ متضاد : آبی و سبز ،زرد.
رنگ های مکمل : سبز آبی. قهوه ای، بژ و سفید، همراه با سایه تیره تر از سبز و آبی توصیه می شود.

 

رنگ سبز:

شما میتوانید بسیاری از لباس های سبز دیگری را در کمد لباس خود جای دهید و تعداد ست های خود را افزایش دهید.

 بهتر است این رنگ لباس را با رنگ آبی، سفید و خاکستری ست کنید

دستورالعمل های ست شدن رنگ سبز
رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): سبز زرد و سبز آبی.
متضاد رنگ قرمز و بنفش.
رنگ های مکمل: ست رنگ بنفش و رنگ صورتی در ضمن آبی، سفید و خاکستری نیز توصیه می شود.

 

رنگ قهوه ای:

اگر چه رنگ قهوه ای تا قبل از سال 1970در مد آن روزه تا حدودی دیده می شد ولی در فصل های اخیر طراحان لباس با تغییر در استفاده از پارچه های به این رنگ با حاشیه دار کردن و نقش دار کردن آنها مجدد به جهتت حضور رنگ قهوه ای در دنیای مد تلاش می کنند.

در حال حاضر در کمد لباس شما رنگ قهوه ای به احتمال زیاد دیده می شود،به همین دلیل پیشنهاد می دهیم لباس های قهوه ای رنگ خود را با رنگ های قهوه ای مایل به زرد و یا چرم قهوه ای شکلات و یا حنایی و یا چکمه های بیابان ست کنید.

 

رنگ نارنجی:

رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): قرمز و زرد.
رنگ متضاد : رنگ بنفش و سبز آبی.
رنگ های مکمل: بنفشه آبی.
در ضمن رنگ هایی چون خاکستری، سورمه ای ، سیاه و سفید نیز توصیه می شود.

 

رنگ بنفش:

این رنگ بیشتر مورد توجه رومیان و یونانیان باستان بوده و غالبا مردان آن زمان بسیار در جهت استفاده از این رنگ ها پیشرو بوده اند.

پیشنهاد ما برای داشتن ستی خوب با این رنگ ها می توان طیف های این رنگ را با بژ، خاکستری و آبی ست کرد.
دستورالعمل های جفت شدن رنگ
رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): بنفشه آبی و رنگ بنفش.
رنگ متضاد: قرمز و سبز.
رنگ های مکمل: زرد.

در ضمن رنگ های سورمه ای نیرو دریایی ، خاکستری، سفید و بژ به جهت ست کردن با این رنگ توصیه می شود.

 

رنگ زرد:

از رنگ زرد برای استفاده در پوشش لباس مردانه بسیار دشوار است و همانند نارنجی و بنفش ساده نمی باشد.
رنگ زرد برای مردان کمتر استفاده می شود ولی با این حال شما می توانید این رنگ را با سیاه زغالی ، سفید، آبی، خاکستری و بژ ست کرد.
پوست های تیره تر قادر به استفاده از این رنگ متمایل به آرد ذرت یا رنگ زرد قناری می باشند.
سعی کنید برای داشتن ست های خاص تر از رنگ های تیره تری مانند خردل و طلا را نیز استفاده کنید در این حالت رنگ چهره بسیار بهتر دیده می شود..
دستورالعمل های جفت شدن رنگ
رنگ مشابه (ساده ترین راه برای جفت): سبز زرد و پرتقال است.
رنگ متضاد: بلوز و صورتی رنگ بنفش.
رنگ های مکمل: بنفش.
در ضمن با رنگ زرد رنگ های سفید، خاکستری کمرنگ، زغالی و سورمه ای نیروی دریایی توصیه می شود.

 

شاید خیلی از ما به کار خاصی علاقه داشته باشیم اما به دلیل محدودیت هایی که خودمان در ذهن خودمان پرورش دادیم هیچوقت سراغ آن حرفه و کار نرفته باشیم.

مراحل کار:

اطمینان حاصل فرمایید که تمام تجهیزات مورد نظر را تهیه کردید:

به یک کیف خیاطی و یک کیف پارچه نیاز دارید به طور دقیق تر نخ ، سوزن ، متر و سنجاق قفلی و

دقت کنید چه چیزی مد شده است:

به پاساژ و مراکز فروش پوشاک بروید و دقت کنید که چه چیزی مد است و فروش خوبی دارد. دقت کنید افراد دیگر چه مدل لباس هایی پوشیده اند.

پارچه ها را خوب بشناسید:

برای شروع بهتر است به نزدیک ترین پارچه فروشی بروید و انواع مختلف پارچه ها را مشاهده کنید ، برای مثال اگر در ذهن خود لباس شب پولک داری برای طراحی مد نظر دارید پارچه را به اندازه کافی خریداری نمایید و یا مد نظر بگیرید.

طرح و مدل خود را روی کاغذ بکشید:

بهترین کار همیشه برای شروع، کشیدن طرح اولیه و پرورش ایده شماست، نیازی نیست که نقاش خوبی باشید اما سعی کنید تمام نکات مد نظر شما در طرح گنجانده شود که بعد از شروع کار نکته ای از یاد نرود ، بهتر است در هر مدل پوشاکی 2 یا 3 طرح از جلو و پشت و یا کنار کشیده شود. همچنین می توانید از یک شابلون بدن خانم و یا آقا استفاده نمایید و طرح لباس خود را روی آن کامل کنید.

طرح خود را بدوزید:

حال بعد از طی مراحل قبل ، سخت ترین مرحله شروع دوخت لباس است که برای بار اول بسیار دشوار به نظر می رسد. اما برای شروع بهتر است از والدین و یا اطرافیان که خیاطی بلد هستند کمک بگیرید. الکو زدن یکی از راه های شروع کار است ، اما قالبا الگو ها باید تهیه شوند و یادآور می شوم که طراح های بزرگ مد و فشن نیازی به الگو ندارند. به نقاط دوخت دقت کنید و توجه کنید که برای طرح اولیه نیازی به استفاده از چرخ خیاطی نیست ، و با کوک های ساده و ریز اجزای مختلف را به یکدیگر مرتبط نمایید. و در مرحله آخر بعد از تمام شدن می توانید دوخت اصلی را بزنید.

بعد از اتمام کار سعی کنید کار خود را بفروشید:

بهترین روش برای فروش پیشنهاد به همسایه و دوستان خود است. بعد از اینکه متوجه شدید به اندازه کافی پیشرفت کردید به مراحل بعدی کار فکر کنید.

یک ایده خوب، فروش انواع مختلف لباس ها می باشد.

مشتریان از اینکه شما تنوع خاصی در مورد محصولات خود دارید خوشحال و جذب کار شما می شوند.

حتی اگر چیزی نفروختید مایوس نشوید. 

بیشتر تمرین کنید و سعی کنید سبک ها مختلفی را امتحان کنید. در نهایت اگر به مشکل برخورد کردید روی دامن زنانه تمرکز کنید که ساده و زیبا هستند که مشتریان حاضر به پرداخت پول خوبی برای این مدل طرح ها هستند.

 

 

 

 

 

تاریخچه رسمی طراحی لباس به ابتدای قرن نوزدهم زمانی که طراحان به طراحی لباس برای مجالس اشرافی می پرداختند بر می گردد. در آغاز تنها ثروتمندان از عهده هزینه این طراحان بر می آمدند. چارلز فردریک ورس، اولین مزون لباس را در پاریس برگزار کرد و مردم را تحت تاثیر طرح های خود قرار داد. از آن پس مزون لباس او مزون ورس نامیده می شد. پائول پوارت، طراح دیگری بود که باعث به وجود آمدن تغییراتی در شیوه های طراحی لباس در پاریس شد. او شیوه های کلاسیک را با شیوه های جدید در هم آمیخت و لباس هایی با طرح های جدید عرضه کرد. از این رو در اوایل قرن نوزدهم، پاریس به مرکز طراحی لباس تبدیل شد و کشورهای دیگری چون بریتانیا به طراحان پاریسی وابسته بودند. درطول قرن بیستم طراحان آمریکایی به کار طراحی لباس روی آوردند. کلوین کلین و رالف لارن از این جمله اند. طراحان آمریکایی عمدتا به طراحی لباس برای نسل جوان می پرداختند. این طراحان به طراحی لباس های ورزشی نیز روی آوردند. در حال حاضر طراحی لباس به دو روش انجام می شود. روش اول روش هات کوتر (Haute Couture) نام دارد. در این روش طراحی لباس بنابر تقاضای شخص مشتری و اتفاق نظر در مورد الگوی لباس انجام می شود. از طرف دیگر در روش دوم از لباس های از پیش تهیه شده ای که برای عموم مردم تولید می شوند، استفاده می شود. در این حالت شخص از میان طرح های مختلف لباسی را که با شخصیت خود متناسب می یابد، انتخاب می کند. قیمت لباس هایی که به هریک از این دو روش تهیه می شوند، متناسب با خریداران این برند ها متغیر است. تا سال 1950 طراحی لباس به روش هات کوتر (Haute Couture) انجام می شد. در آن زمان طراحان لباس برای هر شخص به طور اختصاصی به طراحی لباس می پرداختند. پارچه هایی که برای این منظور به کار گرفته می شد، گران قیمت تر از پارچه های معمول بودند و با دقت فراوان دوخته می شدند.

در حال حاضر همه رسانه ها علاقه مندند که این روش همچنان ادامه یابد. لباس های از پیش تهیه شده برای عموم مردم تولید می شوند، با این وجود به تعداد کمتری تولید می شوند وعمدتا در هفته های مد به بازار عرضه می شوند. ایالت ها و شهرهای مختلف قاره های مختلف، قطب های طراحی لباس هستند و مدهای امروزی از همین شهر ها و ایالت ها پدیدار می شوند. به عنوان مثال، در آمریکا، شهر نیویورک قطب طراحی لباس است. از دیگر مناطقی در آمریکا که طراحان لباس مشهوری دارد می توان شهرهای لس آنجلس، سانفرانسیسکو و میامی را نام برد. لندن، قطب طراحی لباس در بریتانیا است. اگرچه صنعت طراحی لباس لندن سرعت بالایی نداشته است، اما در حال حاضر با ترکیب طرح های سنتی و روش های جدید به ایده های غیرمتداول و نو روی آورده است. طراحی لباس در فرانسه بیشترین قدمت را دارد. آنها با افزودن تزئینات جذاب به لباس ها به ارزش آن ها می افزایند. مراکز طراحی لباس در ایتالیا عبارتند از میلان و فلورانس. اگر به دنبال لباس هایی با پارچه های گرانبها هستید بهترین انتخاب برای شما شهر توکیو در ژاپن است. در حال حاضر طراحان لباس در طرح های خود از مواد اولیه متنوعی استفاده می کنند. لباس های زنانه و مردانه بسیار متنوعی از انواع پارچه ها موجود است. در این طرح ها قیطان دوزی، رشته دوزی و منجوق دوزی نیز یافت می شود. به طور کلی در حال حاضرهر طرحی به هر میزانی و از هر جنس پارچه ای را در بازار می توان یافت. این امرنشان می دهد که چگونه با رواج طراحی لباس در میان عموم مردم، دسترسی همگان به آن آسان شده است.