نوشته‌ها

چاپ
چاپ عبارت است از قرار دادن موضعی خمیر رنگی با دقت زیاد بر روی پارچه یا پوشاک برای ایجاد طرح و نقش مورد نظر.
انواع چاپ:
در بین روش های چاپ موارد زیر را متمایز میکنند:
_ چاپ پیگمنتی:
در این روش خمیر چاپ که از پیگمنت های رنگی تشکیل شده است بر روی پارچه قرار داده میشود.این روش تا حدودی شبیه به نقاشی است چون پیگمنت ها، تمایل جذب به الیاف ندارند.
_ چاپ تثبیت شده:
در این تکنیک مانند رنگرزی از رنگینه هایی استفاده میشود که با الیاف واکنش ایجاد میکنند و بر روی آن تثبیت میشوند.بر خلاف پیگمنت های رنگی این رنگینه ها قابل حل بوده و به طریق شیمیایی با ملکول های الیاف پیوند ایجاد میکنند و به آنها متصل میشوند.با این نوع چاپ رنگ پارچه چاپ شده در برابر شستشو بسیار مقاوم و با ثبات است.
_ چاپ برداشت:
چاپ برداشت بر روی پارچه و هم چنین کالاهای ساخته شده انجام میشود.اصول کار، ایجاد نقش از طریق تخریب و حذف رنگ پارچه رنگ شده است.چاپ برداشت میتواند سفید یا رنگی باشد.
در چاپ سفید کل رنگ پارچه در محدوده طرح یا نقش برداشت شده و رنگ سفید در نقش ظاهر میشود.
در چاپ رنگی کل رنگ پارچه در محدوده نقش برداشت شده و رنگ دیگری جایگزین آن میشود تا نقش رنگی ظاهر شود.
ازین تکنیک معمولا برای نقش های ریز استفاده میشود.
_ چاپ رزرو:
در این نوع چاپ قبل از رنگرزی خمیر مخصوصی در قسمت هایی از پارچه، که برای نقش در نظر گرفته شده است قرار داده میشود.خمیر از تثبیت رنگینه در این قسمت جلوگیری میکند.چون حاوی مواد آبگریزی است که سدی است برای جذب رنگینه.
_ چاپ برگردان، ترانسفر یا چاپ کاغذی:
این نوع چاپ نسبتا جدید است و در دهه 1960 ابداع شد.چاپ ترانسفر در چاپ پارچه به طور مداوم، لباس و قطعات پارچه های بریده شده استفاده میشود.رنگینه های مورد استفاده در این چاپ رنگینه های قابل تصعید هستند یعنی رنگ از حالت جامد به گاز تبدیل میشود.
ابتدا نقش مورد نظر بر روی کاغذ مخصوصی که کاغذ ترانسفر نام دارد چاپ شده و سپس به کمک حرارت و فشار رنگینه قابل تصعید از کاغذ به پارچه منتقل میشود.
_ چاپ رنگ افشان یا چاپ دیجیتال:
این روش جدید ترین تکنیک چاپ است که در سال 1980 ابداع شد.این نوع چاپ ابتدا فقط برای چاپ کاغذ به کار گرفته میشد و با توسعه آن در چاپ پارچه نیز مورد استفاده قرار گرفت.

طبقه بندی رنگینه ها:
انواع رنگینه ها به دو گروه عمده طبیعی و سنتتیک(شیمیایی)تقسیم میشوند.
ده ها رنگینه طبیعی و چندین هزار رنگینه سنتتیک برای تولیدات صنعتی وجود دارد.
رنگینه ها به دو دسته قابل حل و غیر قابل حل در آب تقسیم میشوند.
1)رنگینه های قابل حل در آب
_ رنگینه های اسیدی:
رنگرزی با این رنگینه ها در محیط اسیدی انجام میشود.رنگینه های اسیدی برای رنگرزی الیاف حیوانی (پشم و ابریشم) و الیاف شیمیایی (پلی آمید) استفاده میشوند.
_ رنگینه های مستقیم:
این رنگینه ها تنها به طور فیزیکی ونه شیمیایی جذب الیاف میشوند.
در رنگرزی الیاف سلولزی مانند پنبه، کتان و الیاف حیوانی مانند پشم و ابریشم مورد استفاده قرار میگیرند.
_ رنگینه های فلز دار یا کرومی:
این رنگینه ها از داندانه استفاده میکنند.
داندانه ترکیبی است شیمیایی که بین لیف و رنگ اتصال ایجاد میکند.
داندانه بر پایه نمک های فلزی است.این نوع رنگ در رنگرزی پشم و ابریشم مورد استفاده قرار میگیرد.
_ رنگینه های بازیک یا کاتیونیک:
این رنگینه ها از قلیا به دست می آیند.
این رنگینه ها مستقیما، پشم و ابریشم و الیاف اکریلیک را رنگ میکنند.
_ رنگینه های راکتیو:
این رنگینه ها به دلیل ایجاد پیوند های شیمیایی با الیاف اینگونه نامیده میشوند.
دامنه شید رنگ بسیار وسیع است و در برابر مواد شیمیایی به جز کلر ثبات بسیارخوبی دارند.
اغلب در رنکرزی مواد اولیه ی سلولزی مثل پنبه و کتان مورد استفاده قرار میگیرد.
_ رنگینه های خمی:
در محیط احیا حل میشوند که خم نامیده میشوند.
در رنگرزی مواد اولیه سلولزی کاربرد دارند و ثبات رنگ در مقابل مواد شیمیایی، حتی کلر بسیار خوب است.
2)رنگینه های غیرقابل حل در آب
_ رنگینه های دیسپرس:
در آب حل نمیشوند ولی به کمک مواد مخصوص (دیسپرس کننده) در آب به صورت دیسپرس یا معلق ظاهر میشوند.
این رنگینه ها در رنگرزی الیاف سنتتیک، استات و تری استات مورد استفاده قرار میگیرند.
_ رنگدانه های پیگمنتی:
عناصر بسیار کوچک رنگی غیر قابل حل در آب هستند که با رزین یا بیندر مخلوط شده و بر روی لیف قرار داده میشوند از آنها برای الیاف مصنوعی و سنتتیک استفاده میشود.رنگ های به دست آمده در برابر سایش بسیار حساس هستند.