نوشته‌ها

نگاهی بر سیر تحول و تطور دستگاه های بافندگی

اولین طریقه ی تولید پارچه توسط بشر عبارت بود از آویختن نخ های تار از یک چوب افقی و آویزان کردن وزنه هایی در انتهای نخ ها، به منظور ایجاد کشش در داخل نخ تار و عبور نخ پود به صورت یک بسته از لا به لای نخ های تار، تا بافت پارچه تشکیل شود.طریقه ای که بعد ها ابداع شد عبارت بود از قرار دادن نخ های تار در داخل یک چارچوب افقی، به طریقی که این نخ ها در داخل چارچوب کاملا کشیده قرار میگرفت و نخ پود از لا به لای نخ های تار عبور میکرد.

در قرون بعد، نخ تار روی غلتکی پیچیده میشد و این غلتک در یک دستگاه بافندگی دستی قرار میگرفت و نخ های تار پس از باز شدن از روی آن به صورت افقی در آمده و در این حالت توسط نخ پود بافته و بر روی غلطک دیگری پیچیده میشد.این نوع دستگاه تا اوخر قرن 19 میلادی تنها وسیله بافت پارچه به شمار میرفت.

اولین تحول در راه تکنیکی شدن دستگاه بافندگی، در سال 1733 میلادی نوسط شخصی به نام (جان کی) ایجاد شد.وی با ابداع روش پرتاب ماکوی سریع سبب سریع تر شدن عمل بافندگی نسبت به قبل شد، گرچه این اختراع ابتدا فقط تولید دستگاه بافندگی را آن هم به مقدار کمی افزایش داد ولی باعث شد تا راه های جدیدی برای اختراعات بعدی گشود.

در سال 1786 میلادی ادموند کارت رایت موفق به اختراع یک دستگاه مکانیکی بافندگی شد.

در سال 1809 با اختراع دستگاه تشکیل دهنده ی ژاکارد توسط شارل ماری ژاکارد صنعت بافندگی هنری که تا آن تاریخ به صورت دستی انجام میشد،به صورت مکانیزه در آمد.

عیب این ماشین ها این بود که هر دستگاه حتما یک کارگر نیاز داشت زیرا تعویض نخ ماسوره به صورت دستی انجام میشد.این مسائل سبب شد که به مرور ماشین های بافندگی به مکانیزم های مجهز شود که عملیات فوق را به به صورت اتوماتیک انجام داده و باعث شود که یک کارگر بتواند با بیش از یک ماشن کار کند.

اتوماتیک شدن ماشین های بافندگی در اواخر قرن نوزدهم شروع شد و در قرن بیستم به کمال رسید.

در سال 1866 میلادی باکسون و شرمن ایده ای را به ثبت رساندند که بر اساس آن یک سوزن گیره ای به داخل دهنه رفته و نخ پود را از سمت دیگر به داخل دهنه میکشد.
در سال 1871 میلادی ویلیام جی سیستمی را به ثبت رساند که بر اساس آن دو سوزن گیره ای، عمل پودگذاری را انجام میداد.به این صورت که یک سوزن نخ پود را وارد دهنه میکرد و در وسط دهنه، سوزن دیگری نخ پود را گرفته و به خارج از دهنه میبرد.

در سال 1905 میلادی دانیل مونسون استون سیستمی را عرضه کرد که در آن عمل پودگذاری توسط ماکویی انجام میگرف که در دو سر آن دو گیره وجود داشت و متناوبا نخ پود را از طرفین وارد دهنه میکرد.

در سال 1911 میلادی کارل پاستور امتیاز یک سیستم ماکوی گیره ای را به دست آورد.

در سال 1914 میلادی جی، سی،بروکز اولین روش پودگذاری با هوا را به ثبت رساند.

در سل 1922 برای اولین بار کارل والنتین و یوهان گابلر موفق شدند تا ایده ی یک روش بافندگی جدید را به وسیله ی ساختن یک ماشین بافندگی گیره ای جامه ی عمل بپوشانند.

 در سال 1949 اولین ماشین های بافندگی با جت آب توسط ولادیمیرا سواتی در چکسلواکی تولید گردید.

با توجه به آنچه راجب کاربرد ماشین های بافندگی عمومی گفته شد، نمیتوان ماشین های بافندگی را به طور صحیح و مجزا از یک دیگر تقسیم بندی کرد ما ماشین های بافندگی را بر اساس طریقه پود گذاری تقسیم بندی میکنیم.

طبقه بندی ماشین آلات برای تولید پارچه حلقوی پودی:
ماشین های حلقوی پودی متفاوتی برای تولید پارچه های خاص وجود دارد.
_ ماشین های گرد بافت با قطر زیاد:
با این نوع ماشین میتوان به طور مداوم، تریکوی رول شده تولید کرد.این نوع تریکو، کیسه ای است.
برای بافت تریکو از نخ های خام یا نخ های رنگی استفاده میشود.
میزان تولید حدودا 30 تا 200 کیلوگرم در 8 ساعت کاری است که به نوع ماشین و گیج بستگی دارد.این تولیدات پس از اماده سازی در لباس حاظری یا درلباس زیر زنانه و مردانه استفاده میشود.
_ ماشین های بافندگی حلقوی تخت بافت:
این ماشین ها به دو بستر سوزن مجهز هستنکه به شکل 8 در مقابل هم قرار دارند.یک کار پبش بر، مجهز به قفل بادامک حرکت سوزن ها را در هر رفت و برگشت در عرض ماشین برای هر دو بستر سوزن،کنترل و انتخاب میکند.در این ماشین ها میتوان قبل از حرکت کار پیش بر، حرکت سوزن و در نتیجه نوع اتصال حلقه ها را تغیر داد و در محدوده وسیعی اتصالات متنوعی را در حلقه ها ایجاد کرد.
گیج های مورد استفاده از گیج 3تا 12 تغییر میکند.تریکو های تولید شده در اشکال متفاوتی ارائه میشوند.
_ ماشین های گرد بافت با قطر کوچک:
این گروه ماشین آلات شامل موارد زیر هستند:
. ماشین های جوراب بافی ساق کوتاه.
. ماشین های جوراب بافی ساق بلند و جوراب شلواری نایلونی.
این ماشین ها قطر کمی دارند که از 4 تا 6 اینچ تغییر میکند.
گیج ماشین های جوراب بافی ساق کوتاه 3 تا 25 و ماشین های جوراب شلواری نایلونی 30 تا 36 است.
با استفاده از این ماشین کالا به طور کامل تولید میشود به طوری که بعد از بافندگی به عملیات خاصی مانند نصب و دوزندگی نیاز نیست،مگر در مورد کالاهایی که سر دوزی میشوند.
سیکل بافندگی این ماشین ها خیلی کوتاه (2 تا 3 دقیقه) و تولید آن خیلی زیاد است.
ماشین های فولی فشن:
این ماشین ها خصوصا برای بافت قطعات شکل یافته با ابعاد نسبی استفاده میشوند.
به عبارت دیگر با افزایش و یا کاهش حلقه ها عرض قطعات تریکو خارج شده از ماشین در قسمت های مختلف زیاد و یا کم میشود تا ابعاد مورد نظر به دست بیاید.
با این تکنیک میزان ضایعات مواد اولیه کاهش میابد. کالا های بافته شده بر روی این ماشین ها فولی فشن نامیده میشود.
این ماشین ها اغلب یک بستر سوزن دارند.و تریکوی بافته شده از جنس ژرسه است.این ماشین ها مجهز به سوزن های ریش دار هستند در صورتی که سایر ماشین ها از سوزن های زبانه دار استفاده میکنند.گیج های مورد استفاده گیج 14 تا 21 است.