نوشته‌ها

گابریل شَنِل که بعدها به «کوکو شنل» معروف شد. در سال 1883 میلادی در شهر «سومور» فراسنه در خانواده ای فقیر به دنیا آمد. او در 12 سالگی مادرش را از دست داد و به یک صومعه سپرده شد. گابریل بعدها برای گذران زندگی به خیاطی روی آورد و در همین سال ها بود که به «کوکو» معروف شد. در آن دوران، اکثر لباس های زنانه پیراهن های بلند دنباله دار تنگ و ناراحت بودند و او که این لباس ها را برای زنان مناسب نمی دانست، تصمیم گرفت لباس هایی را طراحی کند که ضمن راحت و لوکس بودن، از ظرافت هنری نیز برخوردار باشند.


شنل نخستین فروشگاه خود را در سال 1910 میلادی در پاریس افتتاح کرد. کلاه هایی با نام «شنل مُدز» اولین محصول این فروشگاه بودند که معروف ترین بازیگران زن فرانسه خیلی زود به طرفداران سرسخت این کلاه ها تبدیل شدند و طرح های ساده و ظریف شنل نیز به سرعت در پاریس محبوبیت پیدا کردند.

در سال 1913 میلادی و هم زمان با افتتاح شعبه جدید شنل در فرانسه، مجموعه لباس های سبک اسپرت آن نیز با بازار معرفی شد و در همان زمان به موفقیت دست یافت. این مجموعه لباس ها تحولی در نوع و ماهیت رابطه زنان با اندام و سبک زندگی شان بود.

نخستین خانه طراحی لباس شنل، در سال 1919 میلادی در فرانسه راه اندازی شد و در سال 1921 میلادی، نخستین عطر این برند با نام «شنل شماره 5» عرضه شد. تولید این عطر که یکی از نمادهای اصلی نام تجاری شنل محسوب می شود، همچنان ادامه دارد و دولت فرانسه اعلام کرده است که هر دقیقه دو بطری از این عطر که به عقیده برخی افراد، «نماد ناب زنانگی» است، به فروش می رسد. سال 1924 میلادی، خط تولید محصولات آرایشی و بهداشتی شنل آغاز به کار کرد و در همین سال ها بود که شنل طراحی لباس های چندین نمایش معروف را نیز برعهده گرفت.


او در سفرهای خود به اسکاتلند با «تویید» TWEED،  پارچه ای که در لباس های مردانه مورد استفاده قرار می گرفت، آشنا شد و با آن لباس های زنانه ای را تولید کرد که بعدها تبدیل به یکی از نمادهای شنل شد.

شنل در سال 1926 میلادی با ارائه پیراهن های مشکی صنعت مد لباس بانوان را متحول کرد. این ییراهن ها چنان زیبا، نوآورانه و شیک بودند که مجله «ووگ» آن ها را با ماشین های مجلل فورد مقایسه کرد. در سال 1931 میلادی، شنل طراحی لباس ستاره های زن هالیوود را برعهده گرفت.


سال 1935 میلادی اوج شهرت و موفقیت شنل است؛ اما 10 سال بعد و با شروع جنگ جهانی دوم، روند رو به رشد موفقیت های این برند متوقف و بسیاری از شعب آن تعطیل شدند که البته گابریل شنل 9 سال بعد و در 71 سالگی شعب تعطیل شده را مجددا بازگشایی کرد و هم زمان دومین تحویل را در صنعت مد رقم زد. کیف های چرمی سبک و محکم شنل با زنجیرهای طلایی کوتاه، یکی از طرح های خلاقانه این برند بود که به شدت مورد استقبال زنان قرار گرفت.

سال 1971 میلادی پایان زندگی بنیان گذار شرکت تجاری شنل بود و از سال 1983 تاکنون که آغاز زمامداری «کارل لگرفلد» در این شرکت است، این برند با تولید محصولات جدیدی مانند عطرهای مردانه، ساعت و جواهرات به فعالیت خود ارامه میدهد.


امروزه، فروشگاه های شنل که یکی از تاثیرگذارترین نام های تجاری تاریخ است، در بیش از 129 کشور در سراسر جهان محصولات لوکس، راحت، خلاقانه، زیبا، ظریف و هنرمندانه را به علاقه مندان عرضه می کنند.

برند نایکی یکی از معروف ترین و بزرگ ترین شرکت ها در زمینه ی تولید پوشاک، کفش و ابزار و وسایل ورزشی است. نام این برند در زبان فارسی به صورت نایک تلفظ می شود. بدون شک همه ی ما حداقل یکی از محصولات این برند را در منزل خود داریم و با کیفیت مثال زدنی محصولات نایکی آشنا هستیم. محصولات برند نایکی جزو اصلی ترین انتخاب های ورزشکاران بزرگ دنیا به شما می روند. گذشته از این، این برند از زمان تشکیل خود تا کنون همواره در حال توسعه و پیشرفت بوده و در صدر قرار داشته. شاید برایتان جالب باشد تا نگاهی به تاریخچه و نحوه ی فعالیت های آن بیاندازید. در حقیقت راز موفقیت این شرکت نیز در همین تاریخچه و نحوه ی اداره ی آن نهفته است.
تاریخچه برند نایکی
برند نایکی از سال 1964 با نام Blue Ribbon Sports (محصولا ورزشی روبان آبی) و در کشور آمریکا آغاز به کار کرد. موسسان این شرکت فیل نایت و بیل باورمن نام داشتند. در حقیقت فیل نایت شاگرد دوی استقامتی باورمن بود. باورمن همواره در پی یافتن راهی برای بهبود وضعیت کفش های نایت بود.
پس از مدتی نایت در دانشگاه استنفورد برای تحصیل در رشته ی مدیریت امور مالی پذیرفته شد. در همین زمان بود که نایت به یک شرکت ژاپنی سازنده ی کفش پیشنهاد همکاری داد و به آنان وعده داد که کاری کند که کیفیت کفش هایشان با بهترین کفش های دنیا برابری کند. البته این پیشنهاد ها بی نتیجه ماند. در نتیجه نایت به همراه مربی اش باورمن تصمیم گرفتند به صورت شریکی از ژاپن کفش وارد کنند و در منطقه ی محلی خود به فروش برسانند. در ابتدا فروش چندانی نداشتند اما پس از یک سال توانستند فروش خود را به 20 هزار دلار برسانند.
آن دو از ابتدا تلاش داشتند کفش های خود را تولید کنند. بنابراین پس از تلاش مداوم سرانجام در سال 1971 موفق شدند اولین کفش خود را تولید نمایند. نکته ای که این کفش را از سایرین متمایز می کرد، وزن کم تر و همچنین انعطاف پذیری و راحتی بالا برای حرکات کششی بود. در همین زمان بود که نایت و باورمن نام برند خود را به نایکی تغییر دادند.
به تدریج این دو شخص توانستند با استفاده از خلاقیت های خود در زمینه ی طراحی کفش به موفقیت های بیشتری دست یابند.
یکی از مهم ترین این خلاقیت ها در زمینه ی طراحی کفش تکنولوژِی نایکی ایر بود که در آن برای کاهش فشار های ناشی از دویدن یا پریدن کیسه های هوای کوچکی در ناحیه ی میانی و زیر پنجه تعبیه شده بود. همین تکنولوژی بود که توانست باعث پیشرفت ناگهانی برند نایکی شود. رفته رفته نایکی در میان ورزشکاران رشته های مختلف محبوب شد و در سال 1982 به تولید کننده ی شماره ی یک کفش های ورزشی در آمریکا تبدیل شد. در سال 1985 شرکت نایکی کفشی مخصوص برای مایکل جردن طراحی نمود که از کیفیت بسیار بالایی برخوردار بود. این نیز یک سکوی پرش دیگر برای این برند به حساب آمد. پس از آن نایکی شروع به طراحی لباس و سایر لوازم ورزشی کردند.
در این میان این شرکت با ورزشکاران و تیم های مختلف ورزشی قرار داد هایی چند ساله بست که موفقیت این ورزشکاران و تیم های ورزشی به محبوبیت بیشتر نایکی افزود.
در سال 2000 نسل جدیدی از کفش های این برند با نام نایکی شاکس به بازار ارائه شدند که به دلیل کیفیت بالایی که داشتند، موفقیت نایکی را چند برابر کردند.
نایکی در حال حاضر
البته نیازی به بیان موفقیت امروزه ی این برند در سراسر دنیا وجود ندارد. با این حال قابل ذکر است که درآمد سالیانه ی این شرکت 25 میلیارد دلار برآورد می شود. در حال حاضر این شرکت حدود 45 هزار نیروی کار در سراسر دنیا دارد. دفتر مرکزی نایکی در شهر بورتون ایالت اورگان آمریکا واقع است.