نوشته‌ها

متقال سفید

پارچه متقال برای مصارفی چون تهیه تشک و لحاف، تولید انواع ساک های تبلیغاتی، استفاده آرایشی(اپیلاسیون)و.. به کار می روند. پارچه متقال با صد در صد پنبه مصارف مختلفی دارد که از تولید کیف و کفش تا انواع پوشاک و کالای خواب را شامل می شود. در حال حاظر بیشترین مصرف پارچه متقال برای چاپ ملحفه می باشد. پارچه های عرض ۹۰ الی ۱۰۰ سانتی متر متقال عموماً جهت مصرف پر استفاده می‌شوند به این منظور که برای دوخت بالش های پر از این نوع عرض استفاده می‌شود که معمولاً تراکم و بالایی دارند تا پر در هنگام استفاده به دلیل لرزیدن و نرمی که دارد از بافت پارچه بیرون نزند که این نوع متقال هم به صورت الیاف پنبه ای پلی استر پنبه فلامنت در گرما ژ مختلف تولید می شود. پارچه های دو متری آن بیشتر جهت تولید لحاف و تشک و همچنین به صورت متری در پارچه فروشی ها موجود است که بسته به وزن و نوع الیاف با قیمت های متفاوت ارائه می شود.
عرض های ۳ متر و2/40 سانتی بیشتر برای چاپ ملحفه های با عرض بالا استفاده می شود که به دلیل قواره بودن ملحفه از محبوبیت خوبی برخوردار است

همانطور که میدانیم، محیط بیمارستان باید عاری از هر گونه میکروب و ویروسی باشد و این امر به صورت مرتب مدیریت شود.
به علت رعایت بهداشت، باید پارچه های بیمارستانی مورد مصرف در بیمارستان یا یکبار مصرف باشد یا به صورت مداوم شستشو شود.بنابر این برای این منظور باید به صورت تخصصی پارچه ای تولید و تکمیل شود که در برابر انواع مواد ضد عفونی کننده و شوینده به خصوص آب ژاول مقاوم باشد تا هم کیفیت بافت تغییر نکند و هم خللی در رنگ پارچه ایجاد نشود.
در بازار فروش، کسبه، صاحبان کارخانه ها و مشتری ها این نوع کیفیت رنگرزی را ضد آب ژاول و یا ضد آب ژاولی مینامند که به معنی ثابت بودن رنگ پارچه است.

کیفیت و لطافت بافت


مبحث بعدی مربوط به کیفیت و لطافت بافت پارچه و گرماژ آن است. از آنجا که پارچه تماس مستقیم با پوست فرد دارد باید در بافت پارچه بیمارستانی از مرغوب ترین الیاف بهداشتی استفاده شود تا ضد حساسیت و مناسب با هر نوع پوستی باشند.
این نوع البسه به خصوص لباس بیمار باید وزن سبک داشته باشد تا سالمندان نیز در ان احساس راحتی کنند. البته باید به این نکته توجه داشت که منظور از گرماژ سبک وزن استاندارد تعیین شده است و پارچه نباید هرگز بدن نما باشد.

1- مقاوم در برابر آب ژاول :


همان طور که می دانیم محیط بیمارستان محیطی است که باید عاری از هر نوع ویروس و میکروب باشد و این امر باید به صورت مرتب مدیریت شود. به علت رعایت بهداشت باید پارچه های مورد مصرف در بیمارستان یا یکبار مصرف باشد و یا به صورت مداوم مورد شست و شو و نظافت قرار گیرد. بدین جهت برای این نهاد باید به صورت تخصصى پارچه ای تولید و تکمیل شود که در برابر انواع مواد ضد عفونی کننده و شوینده به خصوص مایع آب ژاول مقاوم شود تا هم کیفیت بافت تغییر نکند و هم از همه مهمتر خللی در رنگ ثابت پارچه ایجاد نشود. در بازار فروش، کسبه، صاحبان کارخانه ها و مشتری ها این نوع کیفیت رنگرزی را ضد آب ژاول یا ضد آب ژاولی می خوانند که منظور ثابت بودن رنگ پارچه است.

2- ضد حساسیت و سبکی:


مبحث بعدی مربوط به کیفیت و لطافت بافت پارچه و گرماژ آن می شود. از آن جا که پارچه تماس مستقیم با پوست فرد دارد باید در بافت پارچه های بیمارستانی از مرغوب ترین الیاف بهداشتی استفاده شود تا ضد حساسیت و مناسب با هر نوع پوستی باشد.
البسه پزشکی به خصوص لباس بیمار باید وزن سبک داشته باشد تا حتی سالمندان نیز در ان احساس راحتی کنند البته باید به این نکته توجه داشت که منظور از گرماژ سبک، وزن استاندارد تعریف شده است و پارچه نباید هرگز بدن نما باشد.

منظور از وزن پارچه چیست؟


هر نوع پارچه ای در یک عرض یا چندین عرض تولید می شود. وزن پارچه که به آن به عنوان گرماژ پارچه نیز یاد می کنند این گونه حساب می شود که یک متر از طول پارچه در عرض آن را میزان می کنند.
برای مثال وقتی می شنوید وزن تترون با عرض ١۵٠ سانتى متر ١٧٠ گرم است یعنی یک متر در یک متر و نیم آان این وزن را دارد. گرماژ یا وزن مربوط به تراکم بافت پارچه می باشد و هرچه وزن بالاتر باشد حاکی از تراکم بافت بیشتر است

مشخصات پارچه کجراه مهنام چیست؟

از بارز ترین مشخصات و خصوصیات پارچه ترگال کجراه مهنام رنگ ثابت و بافت عالی است.

اگر پارچه های ترگال حیدر به گوش شما آشنا باشد بهتر است بدانید که بافت های پارچه

ترگال کجراه این شرکت نساجی در رنگرزی حیدر انجام می شود

. پارچه ترگال مهنام با وزن ( گرماژ ) ٢۴٠ گرم و پارچه کجراه مهنام با تراکم بافت وزن ٢٩٠ گرم بسیار مناسب لباس فرم مدارس و لباس های کار و بیمارستانی می باشد.

 

در تولید انبوه شناخت پارچه و تناسب با کاربری نقش مهمی را ایفا می کند. در نظر داشته باشید که برخی از پارچه ها قابلیت ارتجاعی داشته و در اصطلاح کش می آیند. در طراحی لباس نادیده گرفتن این موضوع منجر به دوخت نهایی مشکل داری شده و طراح می بایست آموزش پارچه شناسی و کاربرد پارچه ها را به درستی فرا گرفته باشد.
بافت پارچه یک مبحث مهم در دوره های آموزش پارچه شناسی است که می تواند در طراحی لباس اثرگذار باشد. ضروری است بدانید در هنگام طراحی پارچه چه نوع بافتی مورد استفاده قرار گرفته است.بافت پارچه در استحکام تأثیر مستقیم دارد بر این اساس می توان در هنگام برش و دوخت پارچه نیز با توجه به بافت، کار نهایی قابل قبولی را ارائه داد.

انواع پارچه

انتخاب نادرست جنس و یا بافت پارچه در هنگام طراحی لباس، برش و مرحله دوخت تمام زحمات و تلاش های دست اندرکاران در این صنعت را از بین خواهد برد و از زیبایی لباس آماده شده به شدت کم خواهد کرد. برخی از بافت ها مناسب برای همه موارد نیستند.

اصطلاحات اولیه در پارچه شناسی

تار و پود پارچه چیست؟ تار پارچه در واقع همان راه های موازی در طول پارچه است که به صورت سرتاسری در همه قسمت های پارچه وجود دارد. پود پارچه نیز به صورت موازی در عرض پارچه دیده می شود. اگر تکه ای پارچه را در دست بگیرید به خوبی می توانید تار و پود را در پارچه تشخیص دهید.
در امتداد دو طرف پارچه یا همان عرض و پود، بافت به صورت تار و پودی بافته شده و در هنگام برش باز نمی شود به این قسمت از پارچه در اصطلاح ترکی پارچه گویند.


همانطور که می دانید هر پارچه دو طرف دارد. به یک سمت رو و به دیگری پشت پارچه گویند. روی پارچه قسمتی است که پس از دوخت لباس دیده خواهد شد و پشت پارچه با بدن در تماس است. این قسمت در اغلب پارچه ها کمرنگ تر بوده و به سادگی تشخیص داده می شود.
راستای پارچه خطی است که به طور فرضی در نظر گرفته می شود و طول لباس در طراحی است. به طور معمول طراحی لباس در راستای پارچه برای قد لباس در نظر گرفته می شود و به جز موارد خاص همواره لباس از راستا طراحی می شود.
شناخت قسمت اریب پارچه در طراحی لباس و برش بسیار مهم است زیرا اغلب پارچه ها از خط اریب قابلیت کشسانی داشته و بدون در نظر گرفتن این مورد دوخت نهایی با اشکال مواجه می شود. خط اریب پارچه خط کجی است که انتهای طول و عرض پارچه را به هم متصل می کند.


نکته : در هنگام طراحی توجه به بافت پارچه، جنس، رنگ و طرح از اهمیت بسیاری برخوردار است. برای مثال در دوخت لباس های مجلسی و یا لباس شب از پارچه های مخصوصی استفاده می شود که اغلب ریز بافت می باشند و یا پارچه هایی با طرح های راه راه در هنگام طراحی و برش ظرافت هایی دارد که باید به آن توجه کرد.

 

در تولید انبوه شناخت پارچه و تناسب با کاربری نقش مهمی را ایفا می کند. در نظر داشته باشید که برخی از پارچه ها قابلیت ارتجاعی داشته و در اصطلاح کش می آیند. در طراحی لباس نادیده گرفتن این موضوع منجر به دوخت نهایی مشکل داری شده و طراح می بایست آموزش پارچه شناسی و کاربرد پارچه ها را به درستی فرا گرفته باشد.
بافت پارچه یک مبحث مهم در دوره های آموزش پارچه شناسی است که می تواند در طراحی لباس اثرگذار باشد. ضروری است بدانید در هنگام طراحی پارچه چه نوع بافتی مورد استفاده قرار گرفته است.بافت پارچه در استحکام تأثیر مستقیم دارد بر این اساس می توان در هنگام برش و دوخت پارچه نیز با توجه به بافت، کار نهایی قابل قبولی را ارائه داد.

انواع پارچه

انتخاب نادرست جنس و یا بافت پارچه در هنگام طراحی لباس، برش و مرحله دوخت تمام زحمات و تلاش های دست اندرکاران در این صنعت را از بین خواهد برد و از زیبایی لباس آماده شده به شدت کم خواهد کرد. برخی از بافت ها مناسب برای همه موارد نیستند.

اصطلاحات اولیه در پارچه شناسی

تار و پود پارچه چیست؟ تار پارچه در واقع همان راه های موازی در طول پارچه است که به صورت سرتاسری در همه قسمت های پارچه وجود دارد. پود پارچه نیز به صورت موازی در عرض پارچه دیده می شود. اگر تکه ای پارچه را در دست بگیرید به خوبی می توانید تار و پود را در پارچه تشخیص دهید.
در امتداد دو طرف پارچه یا همان عرض و پود، بافت به صورت تار و پودی بافته شده و در هنگام برش باز نمی شود به این قسمت از پارچه در اصطلاح ترکی پارچه گویند.


همانطور که می دانید هر پارچه دو طرف دارد. به یک سمت رو و به دیگری پشت پارچه گویند. روی پارچه قسمتی است که پس از دوخت لباس دیده خواهد شد و پشت پارچه با بدن در تماس است. این قسمت در اغلب پارچه ها کمرنگ تر بوده و به سادگی تشخیص داده می شود.
راستای پارچه خطی است که به طور فرضی در نظر گرفته می شود و طول لباس در طراحی است. به طور معمول طراحی لباس در راستای پارچه برای قد لباس در نظر گرفته می شود و به جز موارد خاص همواره لباس از راستا طراحی می شود.
شناخت قسمت اریب پارچه در طراحی لباس و برش بسیار مهم است زیرا اغلب پارچه ها از خط اریب قابلیت کشسانی داشته و بدون در نظر گرفتن این مورد دوخت نهایی با اشکال مواجه می شود. خط اریب پارچه خط کجی است که انتهای طول و عرض پارچه را به هم متصل می کند.


نکته : در هنگام طراحی توجه به بافت پارچه، جنس، رنگ و طرح از اهمیت بسیاری برخوردار است. برای مثال در دوخت لباس های مجلسی و یا لباس شب از پارچه های مخصوصی استفاده می شود که اغلب ریز بافت می باشند و یا پارچه هایی با طرح های راه راه در هنگام طراحی و برش ظرافت هایی دارد که باید به آن توجه کرد.

نگاهی بر سیر تحول و تطور دستگاه های بافندگی

اولین طریقه ی تولید پارچه توسط بشر عبارت بود از آویختن نخ های تار از یک چوب افقی و آویزان کردن وزنه هایی در انتهای نخ ها، به منظور ایجاد کشش در داخل نخ تار و عبور نخ پود به صورت یک بسته از لا به لای نخ های تار، تا بافت پارچه تشکیل شود.طریقه ای که بعد ها ابداع شد عبارت بود از قرار دادن نخ های تار در داخل یک چارچوب افقی، به طریقی که این نخ ها در داخل چارچوب کاملا کشیده قرار میگرفت و نخ پود از لا به لای نخ های تار عبور میکرد.

در قرون بعد، نخ تار روی غلتکی پیچیده میشد و این غلتک در یک دستگاه بافندگی دستی قرار میگرفت و نخ های تار پس از باز شدن از روی آن به صورت افقی در آمده و در این حالت توسط نخ پود بافته و بر روی غلطک دیگری پیچیده میشد.این نوع دستگاه تا اوخر قرن 19 میلادی تنها وسیله بافت پارچه به شمار میرفت.

اولین تحول در راه تکنیکی شدن دستگاه بافندگی، در سال 1733 میلادی نوسط شخصی به نام (جان کی) ایجاد شد.وی با ابداع روش پرتاب ماکوی سریع سبب سریع تر شدن عمل بافندگی نسبت به قبل شد، گرچه این اختراع ابتدا فقط تولید دستگاه بافندگی را آن هم به مقدار کمی افزایش داد ولی باعث شد تا راه های جدیدی برای اختراعات بعدی گشود.

در سال 1786 میلادی ادموند کارت رایت موفق به اختراع یک دستگاه مکانیکی بافندگی شد.

در سال 1809 با اختراع دستگاه تشکیل دهنده ی ژاکارد توسط شارل ماری ژاکارد صنعت بافندگی هنری که تا آن تاریخ به صورت دستی انجام میشد،به صورت مکانیزه در آمد.

عیب این ماشین ها این بود که هر دستگاه حتما یک کارگر نیاز داشت زیرا تعویض نخ ماسوره به صورت دستی انجام میشد.این مسائل سبب شد که به مرور ماشین های بافندگی به مکانیزم های مجهز شود که عملیات فوق را به به صورت اتوماتیک انجام داده و باعث شود که یک کارگر بتواند با بیش از یک ماشن کار کند.

اتوماتیک شدن ماشین های بافندگی در اواخر قرن نوزدهم شروع شد و در قرن بیستم به کمال رسید.

در سال 1866 میلادی باکسون و شرمن ایده ای را به ثبت رساندند که بر اساس آن یک سوزن گیره ای به داخل دهنه رفته و نخ پود را از سمت دیگر به داخل دهنه میکشد.
در سال 1871 میلادی ویلیام جی سیستمی را به ثبت رساند که بر اساس آن دو سوزن گیره ای، عمل پودگذاری را انجام میداد.به این صورت که یک سوزن نخ پود را وارد دهنه میکرد و در وسط دهنه، سوزن دیگری نخ پود را گرفته و به خارج از دهنه میبرد.

در سال 1905 میلادی دانیل مونسون استون سیستمی را عرضه کرد که در آن عمل پودگذاری توسط ماکویی انجام میگرف که در دو سر آن دو گیره وجود داشت و متناوبا نخ پود را از طرفین وارد دهنه میکرد.

در سال 1911 میلادی کارل پاستور امتیاز یک سیستم ماکوی گیره ای را به دست آورد.

در سال 1914 میلادی جی، سی،بروکز اولین روش پودگذاری با هوا را به ثبت رساند.

در سل 1922 برای اولین بار کارل والنتین و یوهان گابلر موفق شدند تا ایده ی یک روش بافندگی جدید را به وسیله ی ساختن یک ماشین بافندگی گیره ای جامه ی عمل بپوشانند.

 در سال 1949 اولین ماشین های بافندگی با جت آب توسط ولادیمیرا سواتی در چکسلواکی تولید گردید.

با توجه به آنچه راجب کاربرد ماشین های بافندگی عمومی گفته شد، نمیتوان ماشین های بافندگی را به طور صحیح و مجزا از یک دیگر تقسیم بندی کرد ما ماشین های بافندگی را بر اساس طریقه پود گذاری تقسیم بندی میکنیم.