برای داشتن یک سبک مناسب باید مواظب باشید که از چند اشتباه اجتناب کنید. این اشتباهات قابل شناسایی هستند و به‌راحتی می‌توان آنها را رفع کرد. در این جا به پنج اشتباه که ممکن است شما دچار آن شوید اشاره خواهیم کرد و امیدواریم که از انجام آن خودداری ورزید.


پوشیدن رنگ سیاه :


بیش از اندازه بارها گفته‌ایم که رنگ مشکی، رنگی است که مزیت‌های زیادی دارد، به همه چی می‌آید، لاغرمان می‌کند و غیره. همه اینها درست. بله، یک پیراهن مشکی، بسیار زیباست. اما یک ظاهر سر تا پا مشکی، نه! رنگ مشکی در کنار رنگی دیگر جذاب است، اما دو مشکی در کنار هم، اصلا جالب نیست. آن قدر ها هم که همه در دنیا فکر می‌کنند، رنگ مشکی رنگ آسانی برای ست کردن نیست. پس باید هنر پوشیدن رنگ مشکی با سایر رنگ‌ها را بیاموزیم.


نداشتن کفش رنگ پا :


شاید ما توجه کمتری به کفش‌های‌مان نسبت به لباس‌مان داشته باشیم و باید بدانید که این اشتباه است. کفش‌ها نیز به اندازه سایر لباس‌های ما مهم است و نقشی کلیدی در ظاهر ما بازی می‌کنند. هنگامی که جین لوله تفنگی و تاپ یا پیراهن بلند خود را با یک جفت اسنیکر و یا یک جفت کفش روباز بپوشید، متوجه این اهمیت خواهیم شد. یک بار دیگر نیز می‌گویم: از خرید بیش از اندازه رنگ‌های سیاه دست بکشید. رنگ‌های آبی تیره، شتری، سفید و کرم و غیره نیز برای کفش، رنگ‌های مناسبی است.بار دیگری که فهرستی از لباس‌های ضروری خود، نوشتید، حتما کفش‌های رنگ پا نیز در ابتدای فهرست شما باشد. کفش‌های این رنگی بسیار عالی هستند و چون هم رنگ پوست هستند، رنگی را به ظاهر شما اضافه نمی‌کند. پس همان طور که گفتم، در ظاهر خود، رنگ‌های گوناگون را با هم هماهنگ کنید.


دست کم گرفتن اکسسوری :


اگر مطالب ما را دنبال کرده باشید تصدیق خواهید کرد که ما تا به حال چقدر در اهمیت متعلقات گفته‌ایم. دلیل تاکید ما بر آنها این است که اکسسوری می‌توانند ظاهر فرد را به طور کلی دچار تحول کنند. در هر موقعیتی، این پیغام را به خاطر داشته باشید که: “همان قدر که برای انتخاب و خرید لباس، وقت می‌گذارید، همان اندازه نیز وقت خود را صرف خرید و انتخاب اکسسوری کنید.” اگر یک شومیز یا تی شرت ساده را به تنهایی بپوشید، انگار لباس خواب پوشیده‌اید! اما اگر بر روی آن، کمربندی ببندید یا این که بر گردن، گردنبند بلند یا بزرگی، بیاویزید، یا مثلا یک کیف دستی کوچک و حصیری به دست بگیرید و … ظاهر لباس خود را تغییر خواهید داد. باید به خاطر داشت که لباس‌های ما بخش کوچکی از ظاهر ما را تشکیل می‌دهند و اکسسوری و متعلقات، قسمت اصلی ظاهر ما است. پس اگر می‌خواهید، در لباس پوشیدن خود، دارای سبک باشید، همه پول خود را خرج لباس‌های‌تان نکنید و به جزییات نیز توجه کنید.


ریسک نکردن :


رسیدیم به غم‌انگیزترین قسمت اشتباهات. وقتی حاضر نیستید دست به خطر بزنید، چطور می‌خواهید استایل مخصوص خود را داشته باشید؟ در ظاهر و همین طور در زندگی‌تان، باید چیزهای مختلفی را امتحان کنید. ترس از شکست در همه ما وجود دارد، اما برای این که سبک مخصوص به خود را داشته باشیم، باید بر این ترس فایق شویم. باید امتحان کنیم، شکست بخوریم، دوباره شروع کنیم تا سرانجام پیروز شویم و سبک مخصوص خود را به دست آوریم. ده دقیقه از صبح یا غروب را به این اختصاص دهید که سوالاتی را در مورد ظاهر و سبک لباس پوشیدن از خود بپرسید. این کار، حتی از این که از شب قبل، لباس‌های فردا صبح تان را آماده کنید، موثرتر است. همه اینها تمرینی ست برای این که موفق شوید. آیا از همان روز اول که شروع به تمرین دوچرخه سواری کردید، دوچرخه سواری ماهر بوده‌اید؟ نه؟ خوب، این کاملا طبیعی ست. بگذارید به شما اطمینان بدهم، که دستیابی به یک سبک مخصوص به خود نیز، مانند دوچرخه سواری ست. هیچ چیز در زندگی، به آسانی به دست نمی‌آید و برای رسیدن به هدف باید وقت گذاشت و ریسک کرد.


به تن کردن یک مارک خاص از سر تا پا یک اشتباه کوچک اما مهم دیگر!


دست از خرج کردن پول های‌تان، برای خرید یک مارک مشخص بردارید. شما که قرار نیست تابلوی تبلیغاتی یک برند به خصوص باشید! اگر اهل خرید لباس‌های مارک دار هستید، سعی کنید، از چند برند مختلف بپوشید. یک جین Zara، یک شومیز Mango، یک جفت کفش ecco و … . بله! شما نباید خود را منحصر به یک برند خاص کنید و باید برند های مختلفی را بیازمایید. یاد بگیرید که ظاهری را که دوست دارید و به شما می آید را پیدا کنید. این کار خیلی ساده است و وقت کمی را می‌گیرد، اما تاثیر زیادی در احساسی که نسبت به خود دارید و اثری را که به روی ظاهرتان می‌گذارد و پیغامی که به دیگران، در مورد شما می‌دهد، می‌گذارد. بدین ترتیب، دیگر نگران ظاهر مان نخواهیم بود و همانی خواهیم بود که دوست داریم. نظر شما در مورد اشتباهاتی که ما ممکن است دچارشان شویم، چیست؟

 

محمد سعید ذکایی، جامعه‌شناسی ارزش‌ها خوانده و بارها مقالات او درباره فرهنگ روزمره منتشر شده‌اند. او مدرس دانشگاه علامه طباطبایی نیز است. متنی که می‌خوانید، مکتوب یک سخنرانی از او است که اخیرا انجام شده است.
مد را باید سبک‌های خاصی دانست که توسط گروه‌های خاصی از افراد پذیرفته شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. مد، بیان کیستی و چیستی و آن چیزی است که فرد دوست دارد در مورد خود و ارتباطش با جامعه انتقال دهد. مد نیاز به پذیرش، اقبال و انتخاب دارد و در پذیرش مد هم باید به سطحی از سلیقه اعتنا کرد. مدهای کلاسیک اصالت بیشتری دارند و کمتر تغییر می‌کنند، از سوی دیگر مدهای کم‌دوام و زودگذری وجود دارند که بیشتر در میان سنین پایین رایج می‌شوند.


برای جامعه‌شناسی و حوزه فرهنگ، مد بخشی از فرهنگ عامه‌پسند و یک فرهنگ اجتماعی است که با آن می‌توان جامعه، ارزش‌ها و تغییرات آن را بررسی کرد. علاوه بر این، مد قدرت هنجارسازی دارد و با خودش جاذبه‌ای ایجاد می‌کند که میل به هم‌شکل‌شدن را به وجود می‌آورد، پس می‌توان از مد برای ایجاد نظم در جامعه استفاده کرد. در ایران، گرایش به مد از جنس توده‌وار و انبوه است و کمتر نخبه‌گرا است و بخش عمده این مسأله را باید در قدرت جاذبه مد جست‌وجو کرد. مد جزیی از حیات اجتماعی است که منطق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پشت آن است. در علوم اجتماعی گفته می‌شود نظم، تغییر و امنیت، جامعه را می‌سازد، و در مد همه اینها به صورت هم‌زمان نمایش داده می‌شود. کسانی که در مد نقش دارند شامل رهبران و طراحی‌کنندگان مد، نوآوران، انگیزش‌دهندگان، پیروان و قربانیان مد هستند. باید توجه داشت که مد محدود به لباس نیست و در امور مختلفی مانند آرایش، غذاخوردن، رژیم، تناسبات، جراحی پلاستیک و… هم وجود دارد. در واقع مد منبعی برای لذت و تقویت فانتزی‌ها برای جوانان و نوجوانانی است که هویت‌یابی برایشان مهم است. مصرف مد امکان ساختن هویت‌های مختلف در فضاهای مختلف را فراهم می‌کند. در بخش فردی به افراد قدرت می‌دهد و در بخش اجتماعی، خیلی از جوامع برای قدرت انضباطی از آن استفاده می‌کنند.


در وجه روانشناسی، مد وسیله‌ای برای نشان‌دادن پایگاه اجتماعی، شغل، اعتمادبه‌نفس، ارزش‌های دینی، هوش و… است. در وجه اقتصادی، مد به عنوان یک کالای ضامن بقای سرمایه‌داری شناخته می‌شود. در وجه جامعه‌شناسی، مد صورتی از انتظام یا کنترل اجتماعی و تعیین سلسله‌مراتب اجتماعی است. در وجه جامعه‌شناسی، مد صورتی از انتظام یا کنترل اجتماعی و تعیین سلسله مراتب اجتماعی است. مکانیسم‌های مختلفی برای پذیرش مد وجود دارد؛ نظریه سنتی مد از رخنه به پایین حکایت دارد، یعنی ابتدا طبقات بالای جامعه مد جدید را می‌پذیرند و این مد طبقه به طبقه پایین می‌آید تا جامعه اشباع‌شده و آن را حذف کند. نظریه دوم از پذیرش معکوس و رخنه به بالا حکایت دارد، به این معنی که گاهی طراحان به آنچه مورد استفاده توده مردم است توجه می‌کنند و فرهنگ عامه‌پسند را بر اثر رواج در رسانه‌ها به طبقات بالاتر نفوذ می‌کند. سومین نظریه در مورد اشاعه انبوه و رخنه از اطراف است که مد در یک خط افقی بین گروه‌های مختلف پخش می‌شود.


آسیب‌شناسی مدگرایی در ایران نشان می‌دهد پیروی از مد و ظهور آن از جنس انبوه است و وقتی تب یک شیوه به وجود آید همه می‌خواهند به آن شکل درآیند. در این حالت تنوع کافی وجود ندارد و از کارکردهای اجتماعی به دور است. این مد تقلیدی و وارداتی است و ضعف‌های دیگری هم دارد مانند خلاقیت ضعیف در تغییر مد، برندگرایی افراطی، بازنمایی ضعیف از هویت ملی و دینی، قرارنداشتن در چرخه تولید فرهنگ، تاثیرپذیری زیاد از رسانه‌های جدید، توجه افراطی به دیده‌شدن و در متن توجه قرار داشتن و نداشتن احساس مثبت به بدن خود. پیروی از مد و ظهور آن در ایران از جنس انبوه است و وقتی تب یک شیوه به وجود آید همه می‌خواهند به آن شکل درآیند.

 

 کسب و کار مد اسلامی در حال رشد و پررونق شدن است، طراحان این صنعت در مسیر تبدیل شدن به بزرگترین طراحان مشهور بین المللی قرار گرفته اند.

با الهام از طراوت و چالاکی از صحنه مد مسلمان و در تلاش برای توسعه بیشتر این صنعت، هفته مد اسلامی آسیاAIFW  رویداد برای اولین بار مد جهت رشد تجارت اسلامی آسیا در مالزی بر گزارگردد

این یک رویداد تجاری منحصر به فرد طراحی در به نمایش گذاشتن ترکیبی از مد اسلامی و گسترش آن در دنیا میباشد.

در این برنامه قرار است به ارائه طرح های هیجان انگیز الهام گرفته از مجموعه مد اسلامی سراسر جهان بپردازد .

این برنامه بیشتر متمرکز بر کلیه خرده فروشان، عوامل، توزیع کنندگان، شرکا و رسانه تجارت الکترونیک مد اسلامی آسیا است

در این مراسم قرار است مجموعه های معتبری از کشورهای مانند آلمان،مالزی،چین،ژاپن،فیلیپین،سنگاپور،اماران و هند شرکت نمایند.


با توجه به تعدد مسلمانان در آسیا ،این هفته مد قصد دارد که با نفوذ ترین مد و شیوه زندگی بازار اسلامی را با ، ارائه سه عنصر اصلی:


مد تجارت
طراحی مد اسلامی
همایش ها و سمینارها مد / کارگاه های آموزشی

مالزی شهر کوالالامپور میزبان این رویداد از 10 – 14فروردین 1396نیز بوده است .

آیـا ظاھـر آنقدرھا که ميگویند در حيطه شغلی، رمانتيک و تاثير گذاشتن بر روی دیگران، مؤثر است؟

مطمئناً!!!

 از نظر علمی ثابت شده افرادیکه شناختی از شما ندارند، از روی ظاھـر شــما در عـرض ٣٠ ثانيه در مورد شخصيتتان نتـيجه گيری می کنند. این ارزشيابی در مدت زمان بسيار کوتاھی به صورت ناخواسته در ذھن شکل می گيرد. از آنجایی که ٨٠ %از چيزی که دیگران در مورد ما می بينند به طرز لباش پوشيدنمان بر می گردد، در این مقاله در مورد این مطلب توضيح داده خواھد شد:

1)ھيچ گاه با پيراھن آستين کوتاه، از کراوات استفاده نکنيد. پيراھن ھای آستين کوتاه، لباس ھای درجه دو محسوب می شوند. اگر یونيفورم رسمی شغلی شما به این شکل باشد، و یا مدیر یک رستوان باشيد، پوشيدن این لباس اشکالی ندارد اما اگر می خواھيد یک تصویر حرفه ای از خود به جای بگذارید، بهتر است از پوشيدن پيراھن آستين کوتاه خودداری کنيد.

 ٢ (یکی از مهمترین اجزاء اساسی پوشش یک مرد را کفش ھایش تشکيل می دھند. کفش ھایتان باید تميز باشند، برق بزنند، ظاھر آراسته ای داشته باشند و مناسب مکانی که در آن ھستيد باشند. اگر کت شلوار می پوشيد حتماً باید کفش ھای مردانه بندی به پا کنيد. یک کفش را برای چند روز پشت سر ھم نپوشيد و زمانيکه از آنھا استفاده نمی کنيد، قالبشان را درون آنھا قرار دھيد.

 ٣ (در مورد شلوار باید گفت که آنقدر باید بلند باشد که جوراب ھایتان را بپوشاند و جوراب ھایتان ھم باید آنقدر بلند باشند که وقتی پاھایتان را روی ھم می اندازید، ساق پا مشخص نشود. شلوار، اگر یک تای کوچک روی پا بخورد به اندازه کافی بلند است. سر آستين و پاچه ھای شلوار نيز باید مرتب و منظم باشند. پاچه ھای مرتب ھنگام نشستن شما را در وضعيت بهتری قرار می دھند و سر آستين ھای مناسب سنگينی و وقار شما را افزایش می دھند.

 ۴ (ھيچ گاه ھم از کمربند دور کمری و کمربندھای پيش سينه دار با ھم استفاده نکنيد. این کار شما را قدری نامطمئن جلوه می دھد.

 ۵ (جوراب باید با شلوار ھمخوانی داشته باشد.

 ۶ (کمربند باید با کفش ھمخوانی داشته باشد.

 ٧ (کراوات باید تا خط کمربند پایين بياید. این امر اختياری نيست و ھيچ بحثی در مورد آن پذیرفته نمی شود. اگر کراوات از اندازه طبيعی خود کوتاھتر باشد، شما را یک فرد ناآگاه جلوه می دھد.

 ٨ (گره کراوات زمانی خوب به نظر می رسد که بعد از گره، یک “فرو رفتگی” محسوس در آن ایجاد شود. گيره کراوات و سایر آویزھای زینتی که به کراوات متصل می شوند، دمده شده اند.

 ٩ (پوشيدن جليقه نشانگر قدرت بيشتر است. باید توجه داشته باشيد که آخرین دکمه کت یا جليقه لزوماً نباید بسته شود. این امر از زمان ادوارد ھفتم مد شد. او وزنش افزایش پيدا کرد، نمی توانست دکمه ھایش را ببندد و بنابراین این کار را مد کرد.

 ١٠ (آستين کت ھا رسمی و اسپورت باید طوری طراحی شده باشد که در حدود ١/۴ تا ١/٢ سانت از سر آستين پيراھنی که در زیر آن پوشيده می شود را نشان بدھند.

در مطلب امروز سعی داریم مقاله ای درمورد این که اندام های مختلف چطور لباسی بپوشند تا زیبا تر و بهتر جلوه کنند در ختیار شما بگذاریم، با ما همراه باشید.

اندام کوتاه و چاق:

چی بپوشیم: استفاده از خطوط عمودی، استفاده از کت ها و لباس های جلو باز، مانتو با گشادی متوسط با دکمه های مناسب، پارچه های لطیف با رنگ مات و نقوش هم رنگ زمینه، لباس های یک رنگ در مایه های خاکستری، آستین های بلند و چسبان، پارچه هایی با نقوش ریز، لباس هایی با برش اریب، جلیقه بلند تا روی کمر با دامن هایی که برش های عمودی دارد، لباس های یک رنگ، کمر شلوار روی قسمت کمر قرار گیرد.

چی نپوشیم: لباس های خیلی تنگ یا خیلی گشاد، نقوش و طرح های پارچه ی شلوغ، لباس های دو رنگ که اندام را دو قسمت میکنند، آستین های پفی و چین دار، پارچه های ضخیم، پارچه های براق مانند ساتن، استفاده از تزئیناتی مثل گردنبند و یا کمربند و گوشواره های بزرگ، دامن های کلوش و چین دار،کفش های تخت، پارچه های پوست طبیعی و مصنوعی، پارچه هایی باته رنگ قرمز یا زرد.

 

اندام بلند و لاغر:

چی بپوشیم: لباس هایی که بالا تنه و پاها را دو قسمت میکنند، لباس های دو رنگ، کمربند پهن و متضاد، دامن های چین دار و کلوش چین دار، آستین های پفی کوتاه، رنگ های روشن، پارچه های درخشان و براق، جیب پهن، شنل های کوتاه، پالتو و بارانی تا زیر زانو و دارای کمر، جزئیات نزئینی روی لباس.

چی نپوشیم: لباس هاس یکسره و یک رنگ، دامن و کت های بلند و تنگ، برش های عمودی، رنگ های تیره و خنثی، پارچه های کشی و چسبان یک سره، آستین های بلند و چسبان، کفش های پاشنه بلند، لباس های چسبان و تنگ، رنگ سیاه، پارچه های لطیف که لغزنده هستند، پارچه هایی با ته رنگ آبی.  

تعریف کلمه مد:

مد در اصل کلمه‌ای‌ ‌فرانسوی است که البته در انگلیسی هم کاربرد دارد. ریشه‌ اصلی‌ آن به لاتین و شاید قبل از لاتین به رم باستان برمی‌گردد که از‌ مدگرفته شده است. در ترجمه‌ی‌ مدمی‌گویند آن چیزی که در جریان و رایج است یا می‌گویند‌ ‌چیزی که تعلق به روز دارد و جدید است واژه مد در لغت‏به معنای سلیقه، اسلوب، روش و شیوه و… به کار می‏رود و در اصطلاح، عبارت است از روش و طریقه‏ای موقتی که براساس ذوق و سلیقه افراد یک جامعه و سبک زندگی از جمله شکل لباس پوشیدن، نوع آداب پذیرایی و معاشرت و تزیین و معماری خانه و… را تنظیم می‏نماید. 2

بنابراین، می‏توان گفت: مد به تغییر سلیقه ناگهانی و مکرر همه یا بعضی از افراد یک جامعه اطلاق می‏شود و منجر به گرایش به انجام رفتاری خاص یا مصرف کالای به خصوصی یا در پیش گرفتن سبکی خاص در زندگی می‏شود.

در بستر زبان فارسی واژه مد معنایی منفی یافته و اگر الگویی رفتاری در میان مردم رواج یابد، از اصطلاح «رسم شدن” یا باب شدناستفاده می شودنگاه متولیان فرهنگی نیز به جز این چند سال اخیر در خصوص مد یکسره منفی بوده استبا این حال مد راهی است برای شکستن قالب های فرهنگی که گاهی به گسترش و توسعه ی آن کمک شایانی می کندبه زعم بری ریچاردز3 در کتاب روانکاوی فرهنگ عامه، مد پدیده ای است که مانند همه پدیده ها ، هم نکات مثبت دارد و هم نکات منفیاما نکته حائز اهمیت نوع رابطه ای است که با ارزش های جامعه دارداگر پدیده ای رایج خلاف ویژگی های فرهنگی جامعه باشد مد شدن ناهنجاری و اگر با آن در تعامل باشد “هنجار” تلقی خواهد شد.

از منظر روان شناسی، گسترش مد ،مد ریشه در یکی از نیازهای آدمی دارد این نیاز »میل به تثبیت« نامیده می شودساده ترین جلوه ی این نیاز، تمایلی است که همه ما در به نمایش گذاشتن و خودنمایی بروز می دهیممیل به تثبیت در واقع با تلاش فرد برای اثبات »فردیت« و شخصیتش همراه استاو برای نیل به مقصود در مرحله نخست سعی می کند الگویی برای خود بیابداین الگو در وهله اول پدر ، مادر یا برادر و خواهر بزرگتر هستنداما به مرور این الگوها در جامعه کمرنگ می شوند و او تلاش می کند الگویی برجسته تر برای خود بیابداین الگو باید الگویی عمومی تر باشدانتخاب الگویی عمومی از سوی افراد و تلاش برای شبیه سازی ظاهری به این الگو در واقع عامل پیدایش و رواج پدیده مد است

مد در ایران در حال حاضر بین مردم خصوص بین جوانان طرفداران زیادی دارد اما این چیزی که در کوچه و خیابان دیده میشود به هیچ عنوان نمیتوان آن را مد نامید

اگردر حالی که لباسی رسمی پوشیده اید، سوار بر ماشین زمان شوید و به حدود دویست سال قبل برگردید و چند دقیقه ای در مرکز شهر قدم بزنید، قطعا متوجه نگاه سنگین مردم می شویددر مرحله اول این به خاطر طرز لباس پوشیدن شما است!  از نظر مردم آن دوره، شما فردی متجدد و غربزده محسوب می شوید؛ فردی که به معیارها و ارزش های جامعه اش بی توجه بوده و به جای پوشیدن لباس سنتی سرزمینش، تن به پوشیدن کت و شلوار غربی داده استاحتمالا به زعم آنها، چند سالی طول نخواهد کشید که متوجه اشتباه خود بشوید و وقتی که کت و شلوار از مد افتاد، دوباره به همان کلاه و لباس سنتی خود رجوع کنید.باید از این که ماشین زمان می تواند شما را دوباره به لحظه ی اکنون برگرداند خوشحال باشید. ! هیچ چیز به زیبایی زیستن در اکنون نیست و واژه »مد روز «در واقع تلاشی است برای به روز کردن شیوه های زیستن! توجه به مد، گاهی به عنوان تلاشی برای سازگار شدن با محیط اطراف، برقراری ارتباط و تجلی احساسات شخصی تلقی می شود.