تاریخچه رسمی طراحی لباس به ابتدای قرن نوزدهم زمانی که طراحان به طراحی لباس برای مجالس اشرافی می پرداختند بر می گردد. در آغاز تنها ثروتمندان از عهده هزینه این طراحان بر می آمدند. چارلز فردریک ورس، اولین مزون لباس را در پاریس برگزار کرد و مردم را تحت تاثیر طرح های خود قرار داد. از آن پس مزون لباس او مزون ورس نامیده می شد. پائول پوارت، طراح دیگری بود که باعث به وجود آمدن تغییراتی در شیوه های طراحی لباس در پاریس شد. او شیوه های کلاسیک را با شیوه های جدید در هم آمیخت و لباس هایی با طرح های جدید عرضه کرد. از این رو در اوایل قرن نوزدهم، پاریس به مرکز طراحی لباس تبدیل شد و کشورهای دیگری چون بریتانیا به طراحان پاریسی وابسته بودند. درطول قرن بیستم طراحان آمریکایی به کار طراحی لباس روی آوردند. کلوین کلین و رالف لارن از این جمله اند. طراحان آمریکایی عمدتا به طراحی لباس برای نسل جوان می پرداختند. این طراحان به طراحی لباس های ورزشی نیز روی آوردند. در حال حاضر طراحی لباس به دو روش انجام می شود. روش اول روش هات کوتر (Haute Couture) نام دارد. در این روش طراحی لباس بنابر تقاضای شخص مشتری و اتفاق نظر در مورد الگوی لباس انجام می شود. از طرف دیگر در روش دوم از لباس های از پیش تهیه شده ای که برای عموم مردم تولید می شوند، استفاده می شود. در این حالت شخص از میان طرح های مختلف لباسی را که با شخصیت خود متناسب می یابد، انتخاب می کند. قیمت لباس هایی که به هریک از این دو روش تهیه می شوند، متناسب با خریداران این برند ها متغیر است. تا سال 1950 طراحی لباس به روش هات کوتر (Haute Couture) انجام می شد. در آن زمان طراحان لباس برای هر شخص به طور اختصاصی به طراحی لباس می پرداختند. پارچه هایی که برای این منظور به کار گرفته می شد، گران قیمت تر از پارچه های معمول بودند و با دقت فراوان دوخته می شدند.

در حال حاضر همه رسانه ها علاقه مندند که این روش همچنان ادامه یابد. لباس های از پیش تهیه شده برای عموم مردم تولید می شوند، با این وجود به تعداد کمتری تولید می شوند وعمدتا در هفته های مد به بازار عرضه می شوند. ایالت ها و شهرهای مختلف قاره های مختلف، قطب های طراحی لباس هستند و مدهای امروزی از همین شهر ها و ایالت ها پدیدار می شوند. به عنوان مثال، در آمریکا، شهر نیویورک قطب طراحی لباس است. از دیگر مناطقی در آمریکا که طراحان لباس مشهوری دارد می توان شهرهای لس آنجلس، سانفرانسیسکو و میامی را نام برد. لندن، قطب طراحی لباس در بریتانیا است. اگرچه صنعت طراحی لباس لندن سرعت بالایی نداشته است، اما در حال حاضر با ترکیب طرح های سنتی و روش های جدید به ایده های غیرمتداول و نو روی آورده است. طراحی لباس در فرانسه بیشترین قدمت را دارد. آنها با افزودن تزئینات جذاب به لباس ها به ارزش آن ها می افزایند. مراکز طراحی لباس در ایتالیا عبارتند از میلان و فلورانس. اگر به دنبال لباس هایی با پارچه های گرانبها هستید بهترین انتخاب برای شما شهر توکیو در ژاپن است. در حال حاضر طراحان لباس در طرح های خود از مواد اولیه متنوعی استفاده می کنند. لباس های زنانه و مردانه بسیار متنوعی از انواع پارچه ها موجود است. در این طرح ها قیطان دوزی، رشته دوزی و منجوق دوزی نیز یافت می شود. به طور کلی در حال حاضرهر طرحی به هر میزانی و از هر جنس پارچه ای را در بازار می توان یافت. این امرنشان می دهد که چگونه با رواج طراحی لباس در میان عموم مردم، دسترسی همگان به آن آسان شده است.

نمونه سازی اولیه در طراحی لباس :
با استفاده از طرح های متفاوت، مدل ساز یا آنها را می سازد و یا برای ساخت مدل اولیه در مورد عناصر مورد نیاز به شرح زیر جستجو می کند:
_ الگوی لباس با اجزای تشکیل دهنده ی محصول.
_ نمونه پارچه و یا تریکو های باقی مانده از سفارشات قبلی.
_ لوازم جانبی مورد نیاز.

برای کشیدن الگو از یک الگوی پایه استفاده میکنیم که هیچ گونه ربطی به مد ندارد.
الگوی پایه برای آستین، شلوار، دامن، کت، تی شرت و … وجود دارد.
مدل ساز با استفاده از این الگو ها، الگوی مورد نیاز را آماده میکند.
برای تهیه الگو های مدل استفاده از نرم افزار ها، کار راه راحت تر می کند.
با استفاده از این نرم افزار ها می توان با تغییر دادن الگو های موجود در کامپیوتر الگوی جدید مورد نظر را ایجاد کرد.
تغییرات میتواند شامل موارد زیر باشد:
اشکال، حاشیه و کناره ها.
تراکم دوخت
بزرگ و کوچک کردن اشکال و …
مجموعه طرح های تهیه شده را میتوان با نظر طراح، مدیر تولید و مدیر بازرگانی تجزیه و تحلیل کرد و در صورت نیاز تغییر داد و به مجموعه ی نهایی محصولات رسید.

طراحی لباس در ایران
بازار کار طراحی لباس
از لحاظ استراتژی با توجه به وجود جمعیت جوان و مشتاق شیک پوشی در ایران این شغل در حال حاضر از شغل های پردرآمد محسوب می گردد که البته آینده روشنتری برای آن پیشبینی می گردد.از نکات دیگر در مورد شغل طراحی لباس می توان به ویژگی فرد محور بودن آن اشاره کرد. برای کار در این رشته نیاز به سرمایه اولیه نیست و توان شخصی طراح نقش اول و آخر را بازی می کند.

دانشگاه های دارای رشته طراحی لباس
مراکز آموزش طراحی لباس:
در حال حاضر در ایران شما دو راهکار برای یاد گرفتن طراحی لباس دارید.را اول رفتن به دانشگاه و گذراندن این رشته در قالب تدریس دانشگاهی.مانند بسیاری از رشته های دانشگاهی این رشته ۱۴۴ واحد دانشگاهی داشته و برای گذراندن این رشته باید به دانشگاه های معتبر مثل دانشگاه الزهرا ، دانشگاه شریعتی و … مراجعه نمایید.
راه دوم گذراندن این رشته در مراکز آموزش خانه صنعت و معدن است.در این مراکز حرفه طراحی لباس با رویکرد مهارتی و ویژه بازار کار آموزش داده می شود.علاقه مندان به آموزش طراحی لباس می توانند بدون نیاز به پیش زمینه قبلی این رشته را در قالب دوره های کوتاه مدت گذرانده و فعالیت خود در مشاغل گوناگون مانند طراحی در مزون ها ، طراحی در تولیدی ها و ،… را آغاز نمایید.
طراحی لباس در خارج از ایران
صنعت مد از دیرباز حرفه ای پر رونق و قابل توجه در جوامع مختلف بوده است.امروزه حرفه طراحی لباس به عنوان یکی از مشاغل مورد نیاز در بسیاری از کشور ها اعلام و کشورهای مختلف همچون کانادا ، آمریکا ، استرالیا و … همواره از طریق سفارت های خود در کشور ها آماده جذب طراحان لباس در صنایع پوشاک خود هستند.
طراحان ایرانی می توانند بعد از آموزش این رشته با مدارک مهارتی که از دانشگاه یا مراکز قید شده اخذ می نمایند برای پذیرش در این مشاغل به سفارت کشور های مد نظر مراجعه نمایند.
البته همواره توصیه ما به کلیه طراحان ایرانی، ماندن در وطن و استفاده از پتانسیل موجود برای خدمت به صنعت پوشاک کشور و راه اندازی کسب کار در همین مرز بوم است.
با آرزوی توفیق برای کلیه فعالان عرصه طراحی لباس

طراحی لباس چیست
طراح لباس با شناخت نیاز مشتریان و هنری که آموخته تلاش خود را برای کشیدن یک ایده ذهنی از لباس متمرکز می سازد و بعد از کشیدن طرح با شناختی که از انواع پارچه دارد پارچه مورد نیاز برای ایده خود را تعیین و با علم مولاژ الگوهای اصلی لباس را بیرون می آورد و سپس برای دوخت، آن را به خیاط و چرخ کارمی سپارد.البته وابسته به علاقه طراح به دوخت و مراحل اجرایی ،دوخت نیز می تواند توسط خود طراح انجام شود ولی در حالت معمول این کار وظیفه طراح نیست.

تکنیک های زیر بخشی از حد اقل توانی است که یک فرد برای فعالیت در حرفه طراحی لباس باید بیاموزد :
– طراح لباس باید با انواع اندام و نواقص اندامی آشنایی داشته بتواند نواقص اندامی افراد را برای طراحی شناسایی کند.
– طراح لباس با انواع اجزای لباس(یقه-آستین و …)اشنایی دارد و می تواند بر اساس نقص اندامی افراد طرح لباس برای آنها بکشد.
– طراح لباس باید به ترکیب رنگ و پارچه شناسی واقف باشد و بر اساس طرح ها و مشتریان خود پارچه و رنگ آمیزی مناسبی انتخاب کند.
– توانایی ایجاد الگور مادر(مولاژ) از دیگر توانایی های اصلی طراح لباس است.یعنی طراح باید بتواند طرح خود را با الگو روی مانکن به نمایش بگذارد این کار سبب کاهش خطاهای درک خیاط از طرح می شود.(شغل طراح با خیاط متفاوت متفاوت است و در واقع خیاط بخشی از تیم یک طراح لباس است).

– خلاقیت و تصوریر سازی عنصری جدا نشدنی از صنعت مد می باشد.
– بازار شناسی و توان توجیهی مناسب برای مدیریت تیم اجرا نیز از دیگر توانایی های مهم طراحان لباس است