پارچه های بی بافت
در پارچه های بی بافت، الیاف به شکل تار عنکبوت یا لایه شبکه الیاف به طرق مکانیکی و یا شیمیایی به یکدیگر متصل شده اند.

روش های تولید:
تولید پارچه های بی بافت دو مرحله دارد:
1)تشکیل لایه الیاف: به سه روش تهیه میشود
¬¬_ روش خشک:استفاده از ماشین کاردینگ ریسندگی برای تشکیل تار عنکبوتی و یا استفاده از جت هوا که الیاف را به طور پراکنده در مسیر جریان هوا قرار می دهد تا لایه الیاف تشکیل شود.
_ روش ذوب: وقتی که الیاف شیمیایی قابل ریسیدن در حالت ذوب استفاده میشود(پلی آمید،پلی استر و…).
_ روش مرطوب: روشی شبیه روش تهیه کاغذ.الیاف به شکل دیسپرس در مقدار زیادی اب قرار داده میشود تا خمیر سبکی از مواد خشک تشکیل شود(1/0 تا 25/. گرم در لیتر).
2)استحکام و یا تثبیت لایه: برای تثبیت لایه از چهار روش استفاده میشود:
_ تثبیت مکانیکی:به این روش سوزن زنی میگویند.به وسیله سوزن های قلاب دار عمود بر لایه،الیاف در لایه بایکدیگر مخلوط میشوند و با گره خوردن الیاف به یکدیگر استحکام لایه تضمین میشود.
_ تثبیت با چسب: در این تکنیک شبکه الیاف به وسیله چسب به یکدیگر متصل میشوند،چسب یا مایع است یا به شکل پودر.
_ تثبیت حرارتی:لایه شبکه الیاف حرارت داده میشود تا الیاف نرم شده و به یکدیگر متصل میشوند.این تکنیک تنها در مورد الیاف سنتتیک ترموپلاست کاربرد دارد.
_ تثبیت با جت آب: آب تحت فشار بالا باعث در هم رفتن شبکه الیاف به یکدیگر میشود.در این روش میتوان از الیاف طبیعی سلولوزی،الیاف مصنوعی و الیاف سنتتیک استفاده شود.

 موارد مصرف پارچه های بی بافت:
پوشاک:انواع لایی چسبنده
دکوراسیون داخلی:رو تختی
خانگی:تنظیف و خشک کن
صنایع راه و ساختمان:پوشش های زمینی
بیمارستانی:لباس و روپوش و پانسمان
بهداشتی:پوشک بچه
مصارف صنعتی:روکش کابل
کشاورزی:سفره های حفاظتی