بررسی ویژگی های پارچه های دستباف ایرانی از گذشته تا کنون و سیر تطور آن:

پارچه های دستباف و نساجی سنتی کشورمان ایران، از گذشته های دور تا امروز ویژگی های خاصی را داشته این ویژگی ها بعضا در دوران های مختلف دچار تحول و دگرگونی شده و طی زمانی خود را با نیاز های جامعه و مقتضیات آن مطابقت داده است.

برخی از این خصوصیات به شرح زیر است:

1)پارچه های دستباف ایرانی همواره از طرح ها و نقوش زیبا، استثنایی و اصیل که نشانگر ذوق طراحان و بافندگان پارچه بوده است، برخوردار و خلاقیت در ارایه ی طرح ها و نقوش جدید و ابتکاری از ممیز های این ((هنر_صنعت)) بوده است، لذا با بررسی پارچه های دستباف ایرانی، در می یابیم که در دوره ساسانی توجه به نقوش حیوانی یا نقوش حیوانی و گیاهی ترکیبی  و نیز قرار دادن طرح های نقوش در داخل ترسیمات دایره ای شکل و دیگر اشکال هندسی.

در صدر اسلام طرح های نباتی و کمی بعد از آن کاربرد خط کوفی در در پارچه ها مورد توجه قرار میگیرد.

در دوره سلجوقی بار دیگر طرح ها و نقوش حیوانی و گیاهی همراه با خط کوفی و نیز ترسیمات چند ضلعی، دایره و بیضی مد نظر بوده و سرانجام در دوره صفوی، نمایشی از گل و باغ و منظره به همراه جانداران و حتی طرح های مینیاتوری مورد عنایت قرار میگیرد.

2)طراحی پارچه جدا از بافت آن موضوع بسیار مهمی است که از ابتدا در نساجی سنتی ایران مورد توجه قرار گرفته است اگرچه گاه کار طراحی توسط فرد یا افراد واحدی انجام میشده اما در دوره سلجوقی و صفوی طراحی پارچه کاملا مد نظر بوده به طوری که در این دوران این فعالیت به عنوان  کار تخصصی برخی از هنرمندان محسوب میشده.

3)تنوع تولید و بافت پارچه های گوناگون برای مصارف مختلف از ویژگی های نساجی سنتی ایران بوده است.به گونه ای که نساجان کشورمان برا پاسخگویی به مصارف گوناگون، پارچه یا پارچه های خاصی را ارایه کرده اند که این مهم از دوران ایران باستان تا دوره صفویه و حتی مدتی پس از آن در دستبافی ایران مشهود بوده است.

4)کیفیت، عامل بسیار مهم، اساسی و تعیین کننده در نساجی سنتی ایران بوده است.کیفیت، موضوعی است که تنها منحصر به بافت نبوده بلکه مواد اولیه مصرفی، رنگرزی، بافت و حتی تکمیل، نقوش زیبا، اصیل و ابتکاری را نیز شامل میشده است.

5)در ((هنر­_صنعت)) نساجی سنتی ایران، همواره تحولات تکنیکی و بهره گیری از تکنیک و تکنولوژی مطرح بوده است.