همانطور که در تاریخچه نساجی اشاره شد این صنعت مانند اغلب صنایع موجود در کشور از صنایع نوپا و نیز دارای قدمت بیشتری برخوردار است. صنایع نوپا ضمن برخورداری از سرمایه گذاری و نیز رونق بخشیدن به بازار در گام نخست باید از حمایت های دولتی یا بخش خصوص بهره مند شوند.

این صنایع همچنین در تامین بخشی از مواد اولیه نساجی از قبیل پنبه به شدت متاثر از واردات این محصول هستند. در سالیان اخیر ورود پارچه های خارجی به کشور این صنعت را در بخش پوشاک در معرض تهدید قرار داده است. هرچند سایر منسوجات از قبیل منسوجات فنی و یا صنعت فرش و موکت سازی که از صنایع مرتبط می باشند روزگار بهتری را در این زمینه سپری می کنند.

هنوز هم برای دستیابی به مواد اولیه نساجی باید به واردات بخشی از آنها تکیه کرد که این قضیه روند تحولات صنعت نساجی و پوسته انداختن این صنعت را با موانعی روبرو کرده است. هرچند برپایی نمایشگاه های صنعت نساجی در داخل و خارج از کشور می تواند بخشی از این مشکلات را جبران کند. ولی به نظر می رسد به منظور کسب بهره وری بیشتر و روزآمد کردن صنعت نساجی با توجه به پتانسیل های موجود در داخل کشور شرکت در نمایشگاه های صنعت نساجی بین المللی ضرورتا باید افزایش پیدا کند.