عملیات تکمیل در مجاورت رطوبت، دما و فشار معمولا به سه روش انجام میگیرد:

روش های مکانیکی: مانند تراش پارچه، خار زدن، اطو کردن، پرس کردن و…

روش های شیمیایی: مانند تکمیل رزین، سفد کردن و مقاوم کردن پارچه در مقابل آتش و غیره. در این روش معمولا در اثر فعل و انفعالات شیمیایی حاصل بین لیف و ماده شیمیایی مصرف شده عمل تکمیل به دست می آید و یا این که ماده شیمیایی مصرف شده در اثر رسوب کردن و یا اضافه شدن در روی پارچه، باعث تغییر در خواص پارچه میشود، مانند آهار دادن پارچه پنبه ای با محلول مواد پلیمری.

روش های مکانیکی_شیمیایی: در این حالت از روش های مکانیکی و شیمیایی همراه باهم استفاده میشود، مانند بشور و بپوش پارچه و یاتثبیت حرارتی.

 

انواع تکمیل:

تکمیل موقت: در این نوع تکمیل، کالا را به منظور خاصی تحت عملیات تکمیلی قرار میدهند به طوری که اثر تکمیلی آن در عملیات بعدی مثل شستشو و غیره از بین میرود، مانند آهار دادن پارچه های پنبه ای برای عملیات بافندگی و شستشوی اهار پس از خاتمه عملیات بافندگی.

تکمیل دائم: در این نوع، اثر تکمیلی تا زمانی که پارچه حالت خود را از دست ندهد باقی خواهد ماند، مانند رسوب دادن رزین های مصنوعی مثل آستر ها و اتر های سلولوز در روی پارچه ویا کلرینه کردن کالای پشمی یا تکمیل با فرمالدئید ها.

تکمیل ثابت: در این نوع، اثر تکمیل مادام العمر در روی کالا باقی میماند و حتی بعد از اینکه پارچه حالت و ماهیت خود را به عنوان پارچه خارجی از دست بدهد، آثار تکمیل در آن باقی خواهد ماند. مانند پلیمریزه کردن بعضی از مونومر های اکریلیکی در روی زنجیر های اصلی ملکول های پارچه های سلولوزی و یا پروتئینی.