تعریف پوشاک، اهمیت و عوامل مؤثر بر شکل گیری شاخص های آن در تاریخ ایران:
لباس به وسیله ای گفته میشود که توسط آن تمام یا بخش هایی از بدن با اهداف مختلفی پوشانده میشود.
شکل و فرم لباس در هر فرهنگی تابع تعریف و هدف آن فرهنگ از به‌کار گرفتن لباس است. غلامعلی حداد عادل در کتاب »فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی« در تعریف »پوشاک« در فرهنگ ایران مینویسد: در زبان فارسی واژه»پوشاک«ازمصدر»پوشیدن« گرفته شده که به معنی پنهان کردن و از نظر دور کردن است.
آنچه از واژه های پوشش، پوشاک و پوشیدن فهمیده میشود، این است که لباس وسیله ای است برای پنهان‌کردن تن و ننمایاندن آن. به نظر میرسد مقصود و هدفی که مردم ایران از لباس در نظر داشته اند به طور مستقیم در معنای این واژه جلوه گر شده است. ا گر به ریشه َلبس« کلمه لباس هم رجوع کنیم شبیه همین نکته را در خواهیم یافت.
مصدر»لبس در عربی به معنای به اشتباه افتادن و چیزی را با چیز دیگر همانند پنداشتن و چیزی را به جای چیز دیگر گرفتن است و لبس در عربی به معنی شبیه و اشکال و عدم وضوح آمده است.
با این توصیف میتوانیم بگوییم مؤلفه های مؤثر برفرم وترکیب لباس در طول تاریخ کشور عبارتاند از:
الف. نحوه زندگی، اسکان و اوضاع اجتماعی
ب. جنگها و اوضاع سیاسی و نوع حکومت
ج. شرایط و اوضاع اقتصادی و پیشرفت تکنولوژی
د. اعتقادات مذهبی و آداب و رسوم
هـ . نظام طبقاتی حاکم برجامعه
و. روابط فرهنگی، اقتصادی و سیاسی با سرزمین های مجاور